Pages

မင္းဒင္ရဲ့သက္ခိုင္(၂)


၂၃၊၀၇၊၂၀၁၄ေန႔ထုတ္ ဆဲဗင္းေဒးဂ်ာနယ္။ မင္းဒင္ရဲ့သက္ခိုင္(၂)
အခန္း(၄၄)။

ေတာ္လွန္ေရးကုိအဓြန္႔ရွည္ေစလုိၾကသူမ်ား။ ။

“၂၀၀၄ခုႏွစ္၊ႏွစ္ကုန္ပုိင္းမွာ က်ေနာ္ယိုးဒယားေျမကို ေျခခ်ကာစကေတာ့ ျပည္ပေရာက္ အတုိက္အခံေတြထဲမွာ ၁၉၈၈အၿပီး၊ စြန္႔စြန္႔စား စားေတာခိုသြားၾကတဲ့က်ေနာ့္ေက်ာင္းေနဖက္၊ မိတ္ရင္းေဆြရင္းတခ်ဳိ႕ပါေနေတာ့၊က်ေနာ္ဆုိတဲ့ေကာင္ကလည္း ကုိယ့္ျပႆနာနဲ႔ကိုယ္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ဘဝနဲ႔ ျပည္ပေရာက္လာသူမုိ႔ သူတုိ႔ကုိအေတာ္အထင္ႀကီး ေလးစားမိခဲ့တာအမွန္ပါပဲ။

အဲဒီကာလမွာ အတုိက္အခံ ေတြဟာ သတင္းဌာနအသီးသီးကေန စစ္အစုိးရကုိ ရဲရဲေတာက္၊စကားလံုးေျပာင္ေျပာင္ေတြနဲ႔ တုိက္ခုိက္ၿပီး ဗမာသံရံုးေတြေရွ႕မွာ ဘာမထီစိတ္ထားနဲ႔ ဆႏၵျပေနၾကတာဆုိေတာ့ အာဂသတၱိရွင္ေတြပါလားေပါ့။
ေအးေလ၊ခင္ဗ်ားတုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ႀကီီးျပင္းလာတဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္၊ျမန္မာ့ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီဆုိတဲ့ ေတာင္မေရာက္၊ေျမာက္ မေရာက္စံနစ္ႀကီးနဲ႔ စခန္းသြားခဲ့ၾကရတာမုိ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္လုိေနရာမ်ဳိးမွာေတာင္ အစုိးရမေကာင္းေၾကာင္းေျပာမိရင္ ဒုကၡလွလွ ေတြ႔ခဲ့ၾကတဲ့ေခတ္ကုိး။

က်ေနာ္ထုိင္းမွာအေနၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သူတုိ႔အေၾကာင္းကုိ တစ္စတစ္စ ဂဃနဏသေဘာေပါက္လာရပါေတာ့ တယ္။ျဖစ္ရပ္အားလံုးရဲ့  ျမစ္ဖ်ားခံရာကေတာ့  (၁၉၈၈)လူထုအံုၾကြမွဳႀကီးကေန  အစျပဳတယ္လုိ႔ဆုိရပါလိမ့္မယ္။
အဲဒီေခတ္ကာလတုန္းက စစ္အာဏာရွင္အစုိးရကုိ လူထုအံုၾကြမႈနဲ႔ တြန္းလွန္ဖယ္ရွားႏိုင္ခဲ့တာဟာ  ကမၻာႀကီးေပၚမွာ ျဖစ္ေတာင့္ျဖစ္ခဲ၊ ႀကံဳေတာင့္ႀကံဳခဲကိစၥမုိ႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ကုိ ကမၻာ့မီဒီယာအသီးသီးက စိတ္ဝင္စားလာရာကေန ေက်ာင္းသားလူငယ္အမ်ားစု အပါအဝင္၊ လူတန္းစားအလႊာအသီးသီးက လူရြယ္လူလတ္ပိုင္းေတြ ေတာခုိလာၾကတဲ့အခါ ဇာတ္လမ္းက၊အထြတ္္အထိပ္ကုိ ေရာက္လာပါေလေရာဗ်ာ။

 ေရာက္ရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးအပါအဝင္ အျခားအတုိက္အခံ အင္အားစု ေတြအေပၚ ႏိုင္ငံတစ္ကာအဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးရဲ့ ေထာက္ပံ့ကူညီမွဳေတြ ေခါင္းစဥ္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ လွိမ့္ဝင္လာၾကလို႔ပါပဲ။

ေျပာရရင္ အေတာ္ရယ္စရာေကာင္းတာ အမွန္ပဲဗ်ာ။ အျမတ္ႀကီးစား  ေခါင္းပံုျဖတ္စံနစ္ဆုိၿပီး လက္ဝဲစာေပေတြမွာ ေဖာ္က်ဴးခဲ့တဲ့ ကမၻာ့ ႏိုင္ငံအသီးသီးက အရင္းရွင္ႏိုင္ငံေတြ အဆမတန္ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေနခ်ိိန္မွာ ဆုိရွယ္လစ္လူ႔ေဘာင္သစ္ႀကီးဆီ မမိွတ္မသုန္ခ်ီတက္ေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလို  ဆုိရွယ္လစ္ႏိုင္ငံေတြဟာ မြဲေတျပာက် အငတ္ေဘးဆုိက္ၿပီး ေျမာင္းထဲေရာက္ကုန္ၾကေလရဲ့။ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံေတြဟာ အရင္းရွင္စံနစ္ရဲ့ ဟာကြက္၊ ေပ်ာ့ကြက္၊လစ္ဟင္းခ်က္ေတြကုိလည္း လူ႔အခြင့္အေရး၊ဒီမုိကေရစီေရးဆုိတဲ့ ရႈေထာင့္ေတြကေနခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အထုိက္အေလ်ာက္ ျပင္ဆင္ၿပီးျဖစ္ေနခဲ့ၾကၿပီ။

အခုမ်က္ေမွာက္ကာလမွာ အေမရိက၊ဥေရာပႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အျမတ္ေငြရရင္ၿပီးေရာ ဘယ္သူေသေသ၊ငေတမာရင္ၿပီီးေရာ ဆုိၿပီးစီးပြားရွာတဲ့ေခတ္ဟာကုန္ခဲ့ၿပီဗ်။အာဖရိကတုိက္ကလုိ စိန္ထြက္တဲ့ႏိုင္ငံေတြကုိေတာင္ အႏိုင္က်င့္ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြ ရွိ တယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ လက္ေရွာင္ကုန္ၾကတဲ့အထိပါပဲ။တိတိက်က်ေျပာရရင္ ကိုယ္က်င့္တရားေစာင့္ထိန္းမႈ၊တရားမွ်တမႈကုိ ဦးစားေပးလာၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ဘယ္လိုစီမံကိန္းမ်ဳိးကိုမဆုိ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကုိ ထိခုိက္သလား၊လူ႔အခြင့္အေရးကုိ ခ်ဳိးေဖာက္ရာ ေရာက္သလား၊ လုပ္အားေခါင္းပံုျဖတ္တာ၊အႏိုင္က်င့္ခုိင္းေစတာေတြရွိသလားဆုိၿပီး ႏိုင္ငံတစ္ကာစံႏွဳန္းေတြနဲ႔ခ်ိန္ထုိးၿပီးမွ အေကာင္ အထည္ေဖာ္ၾကတဲ့ေခတ္ကုိ ေရာက္ေနပါၿပီ။

က်ေနာ့္ကုိယ္ေတြ႔တစ္ခုေျပာရရင္ ဗမာျပည္နာမည္ႀကီးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဦးေဇာ္ေဇာ္ကုိ ဥေရာပႏိုင္ငံ တစ္ခုကေန စီးပြားေရးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈတစ္ခု ပူးတြဲလုပ္ကိုင္ဖုိ႔ အဲဒီဥေရာပႏိုင္ငံက လွ်ဳိ႕ဝွက္ငွားရမ္း ေရြးခ်ယ္ေစလြတ္တဲ့ စံုစမ္းေရး အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ဟာ ဘန္ေကာက္နဲ႔ရန္ကုန္ ေျခခ်င္းလိမ္ေအာင္ အဝင္အထြက္လုပ္ၿပီး ဦးေဇာ္ေဇာ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ေနာက္ခံအခ်က္အလက္ေတြကို စံုစမ္းေနခဲ့ဖူးပါတယ္။ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ စံုစမ္းစစ္ေဆးခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ အဲဒီ စီးပြားေရးပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မွဳလုပ္ငန္းကုိ စတင္ခဲ့တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။

တစ္ဆက္တည္းေျပာရရင္ ထုိင္းႏိုင္ငံဟာႏိုင္ငံတစ္ကာကုိ ေရထြက္ပစၥည္းတင္ပုိ႔ရာမွာ ထိပ္တန္းႏိုင္ငံျဖစ္ေနရာက မီဒီယာတခ်ဳိ႕ကေန ဒီလုပ္ငန္းဟာ ဗမာေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကုိ မတရား ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မွဳေတြ မကင္းဘူးဆုိတဲ့စြဲခ်က္ ထြက္ေပၚလာတာေၾကာင့္  ဒီသတင္းရင္းျမစ္ မွန္၊မမွန္ ထိုင္းငါးဖမ္းစက္ေလွေတြ၊ အေအးခန္းစက္ရံုေတြက အႏွိပ္စက္ခံ ဗမာအလုပ္သမားေတြကုိ  ႏိုင္ငံတစ္ကာအဆင့္မီ ေအးဂ်င့္ေတြက အပူတျပင္း၊စံုစမ္း ေထာက္ လွမ္းခဲဲ့ဖူးပါတယ္။ ငါးဖမ္းေလွ ေတြေပၚကုိေရာင္းစားခံရတဲ့၊ညွင္းပန္းဖိႏွိပ္ခံရတဲ့ ဗမာအလုပ္သမားေတြကုိ ကိုယ္တုိင္ေမးျမန္း ႏိုင္ဖုိ႔၊ မြန္ျပည္နယ္၊ထားဝယ္ၿမိဳ႕ေတြအထိ လုိက္လံစံုစမ္းခဲ့ၾကတာမုိ႔ ထုိင္းအစုိးရ မ်က္ကလဲ ဆန္ျပာျဖစ္သြားဖူးတာ က်ေနာ့္ကုိယ္ေတြ႔ပါပဲ။ ဗမာသူေဌးအမ်ားစုကေတာ့ ေငြရရင္ ဘာမဆုိလုပ္မယ္ဆုိတဲ့ အဆင့္ကေန ဒီေန႔အထိ မတက္ေသးပါဘူးဗ်ာ။

(တုိက္ဆုိင္မႈဟုပင္ဆုိရေပမည္။စာေရးသူဤစာမူကုိေရးေနဆဲ၌ အထက္တြင္ေဖာ္ျပထားသည့္ ကိုသက္ခုိင္၏ေျပာဆုိခ်က္ႏွင့္ကုိက္ညီေန ေသာ ေဆာင္းပါးရွင္ဝီလ်ံဘြတ္၏ သတင္းေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို ဧရာဝတီအြန္လုိင္းစာမ်က္ႏွာတြင္ဖတ္ရွဳမိရာ စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ သိသင့့္သိထုိက္သည္ဟုယူဆသျဖင့္ ေအာက္တြင္မူရင္းအတုိင္းေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။)

ျမန္မာကို ကြၽန္သဖြယ္ ေစခိုင္းသည္ဟု စြပ္စြဲခ်က္ေၾကာင့္ ထိုင္းကို အေနာက္ ကုမၸဏီမ်ား ဖိအားေပး
ထိုင္းကုမၸဏီႀကီးမ်ားသည္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားမ်ားအေပၚ လူကုန္ကူးျခင္းႏွင့္ေငြ၀ယ္ကၽြန္ကဲ့သို႔ခိုင္းေစသည့္လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ဆက္ သြယ္မႈမ်ား ရွိေနေၾကာင္း စြပ္စြဲမႈမ်ား ရွိေနသည့္အတြက္ အေမရိကန္ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႕တစ္ခုက အေနာက္တိုင္းမွ အစားအစာ လက္လီ ေရာင္းခ်သည့္ ကုမၸဏီမ်ား အေနျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ဖိအားေပးရန္ ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။

ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ျမန္မာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိသည့္ ထိုင္း ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းက႑ကို စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၀ါရွင္တန္ အေျခစိုက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးဖိုရမ္ (ILRF) က ေတာင္းဆိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
လန္ဒန္ အေျခစိုက္ The Guardian သတင္းစာက စံုစမ္းမွဳျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္၍ ကမာၻတ၀ွမ္းရွိ စူပါမားကက္ႀကီးမ်ားတြင္ ေရာင္းခ် ရန္အတြက္ ပုဇြန္မ်ား ထုတ္လုပ္ျခင္းလုပ္ငန္း၌ လူေပါင္းမ်ားစြာကို တိရိစာၦန္မ်ားသဖြယ္အေရာင္းအ၀ယ္ျပဳလုပ္ေနၿပီး ထိုင္းငါးဖမ္းေလွ မ်ားေပၚတြင္ မိမိ၏ အလိုဆႏၵမပါဘဲ အလုပ္လုပ္ေနၾကရသည္ဟု ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့သည္။

CP Foods သည္ ျမန္မာ ေငြ၀ယ္ကၽြန္ လုပ္သားမ်ားကို အသံုးျပဳေနသည့္ ထိုင္း ငါးဖမ္းေလွမ်ားႏွင့္ အနီးကပ္ ဆက္သြယ္မႈ ရွိေနေၾကာင္း The Guardian သတင္းစာက ေဖာ္ထုတ္ခဲ့သည္။ ထိုသတင္းေၾကာင့္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံအေျခစိုက္ Carrefour အပါအ၀င္ အေနာက္ ႏိုင္ငံမ်ားမွ စူပါမားကက္ ကုမၸဏီ ၂ ခုက CP Foods ၏ ကုန္ပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ယူျခင္းကို ရပ္ဆိုင္းခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

“အလွ်င္အျမန္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုပါတယ္။ (ပုဇြန္) ၀ယ္ယူသူေတြဖက္က အေရးယူမူဟာ ဒီေထာက္ပံ့ေရး ကြင္းဆက္ တစ္ ေလွ်ာက္မွာ ရွိေနတဲ့ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ အေျခအေနကို သိသိသာသာ ေကာင္းမြန္လာေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ILRF မွ လႈပ္ရွားမႈ ဒါ႐ိုက္တာ Abby Mills က ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။ “ဒါေပမယ့္ ILRF အေနနဲ႔ ဆက္သြယ္မႈ ျဖတ္ေတာက္႐ံုပဲ ျဖတ္ေတာက္ၿပီး ထြက္သြားတဲ့ လုပ္ရပ္မ်ိဳးကိုလည္း မေထာက္ခံပါဘူး” ဟုလည္းဆိုသည္။

“ေထာက္ပံ့သူေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ မျဖတ္ေတာက္မီ ပထမဆံုး အလုပ္သမားေတြ ေခါင္းပံုျဖတ္ခံေနရတဲ့ အေျခ  အေနလိုမ်ိဳး အေျခခံျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းဖို႔၊ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ဖို႔ အတြက္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေနာက္ တိုင္း ကုမၸဏီေတြ အေနနဲ႔ အမွန္တကယ္ အေျပာင္းအလဲျဖစ္လာၿပီး ေထာက္ပံ့မႈ လမ္းေၾကာင္းကို ပြင့္လင္းျမင္သာ ရွိလာေစဖို႔၊ အလုပ္သမား ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္မႈကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ တိုးတက္လာဖို႔ နဲ႔ အလုပ္သမားေတြဖက္က သတင္းပို႔ တိုင္ၾကားရဲလာေအာင္ အားေပးဖို႔ ေျဖရွင္းဖို႔ နည္းလမ္းရွာေဖြႏိုင္ဖို႔ မိမိတို႔ရဲ႕ စီးပြားဖက္ ထိုင္းကုမၸဏီေတြနဲ႔ အတူလုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္” ဟု Abby Mills ကေျပာသည္။

“သူတို႔ကို ကုန္ပစၥည္းေထာက္ပံ့ေနသူေတြဖက္က တိက်တဲ့ စံႏႈန္းေတြရွိလာဖို႔နဲ႔ ေထာက္ပံ့မႈလမ္းေၾကာင္း တစ္ေလွ်ာက္မွာ အသံုးျပဳ လာေစဖို႔ ကုမၸဏီေတြ (အေနာက္တိုင္း ကုမၸဏီေတြ) ရဲ႕ အခန္းက႑က အေရးပါ ပါတယ္။ ဒါက ဒီ အလုပ္သမား ေတြရဲ႕ ဘ၀ေနထိုင္ မႈနဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္ အေျခအေနကို ေကာင္းမြန္ျမင့္တက္လာေစႏိုင္ပါတယ္။ဒီလို တုန္႔ျပန္မႈမ်ိဳးက ထိုင္း ႏိုင္ငံ ပင္လယ္စာ လုပ္ငန္း က႑မွာ ဘာေၾကာင့္ အလုပ္သမား လူကုန္ကူးခံရမႈ လႊမ္းမိုးေနရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြကို လည္းေျဖရွင္း ႏိုင္ပါတယ္” ဟုလည္း သူက ဆိုသည္။

အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ ILRFက ေတာင္းဆိုသည့္ အခ်ိန္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားမ်ား၏ အခြင့္အေရး ခ်ိဳး ေဖာက္ခံရမႈမ်ား ေျဖရွင္းရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့ျခင္း အတြက္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္မႈေၾကာင့္ ကသိကေအာင့္ ျဖစ္ေနရသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။
မၾကာမီက ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာန၏ လူကုန္ကူးခံရမႈ ႏွစ္စဥ္အစီရင္ခံစာတြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံကို အနိမ့္ဆံုး အဆင့္တြင္ ေဖာ္ျပထားၿပီး ေျမာက္ကိုရီးယား၊ ဆီးရီးယားႏွင့္ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယား တို႔ႏွင့္ အတူရွိေနခဲ့သည္။

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး John Kerryက အစီရင္ခံစာ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ကမာၻေပၚရွိ အလင္းေရာင္လိုအပ္ ေနသည့္ ေမွာင္မိုက္ သည့္ ေနရာ အမ်ားအျပားတြင္ မည္သို႔ ျဖစ္ပ်က္ေနေၾကာင္း အသိေပးရန္ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။
အေမရိကန္က ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ ယခင္အစီရင္ခံစာမ်ားတြင္လည္း လူကုန္ကူးမႈ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ လည္း ယခုႏွစ္ အစီရင္ခံစာတြင္က်မွ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာနက ထိုင္းႏိုင္ငံကို အဆင့္ အတန္း ေလွ်ာ့ခ်ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဘန္ေကာက္ အေျခစိုက္ CP Foods သည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသတလႊားႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ တြင္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည့္ CP Group လုပ္ငန္းခြဲတစ္ခု ျဖစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္တာ လုပ္ငန္းလည္ပတ္မႈ တန္ဖိုး အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၃၃ ဘီလီယံ ရွိၿပီး ယင္းပမာဏမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ အတြက္ GDP ၏ တစ္၀က္ ေက်ာ္ျဖစ္သည္။
The Guardian သတင္းစာက “ စံုစမ္းစစ္ေဆးခ်က္အရ ကမာၻ႔ အႀကီးဆံုး ပုဇြန္ထုတ္လုပ္သူ ျဖစ္ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ Charoen Pokphand (CP) Foods သည္ ၎တို႔ ေမြးျမဴထားေသာ ပုဇြန္မ်ားကိုေကၽြးရန္အတြက္ အစာ၀ယ္ယူရာတြင္ ေငြ၀ယ္ကၽြန္ အလုပ္ သမားမ်ားလိုက္ပါသည့္ ငါးဖမ္းသေဘၤာမ်ားျဖင့္ လုပ္ကိုင္ေနသူ အခ်ိဳ႕ထံမွ ၀ယ္ယူခဲ့ ေၾကာင္းေတြ႕ ရွိရသည္” ဟု ေရးသားခဲ့သည္။

ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားကို ငါးဖမ္းေလွမ်ားသို႔ ဖိအားေပးပို႔ေဆာင္ၿပီး တစ္ေန႔လွ်င္ နာရီ ၂၀ ခန္႔ အတင္းအက်ပ္ အလုပ္ခိုင္း ေစျခင္း၊ ႐ိုက္ႏွက္ႏွိပ္စက္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းခံေနရသည္ဟု စြပ္စြဲမႈမ်ားလည္း ရွိေနသည္။ The Guardian သတင္းစာက ျမန္မာႏွင့္ ကေမာၻဒီးယား အလုပ္သမား ၁၅ ဦးကို ေတြ႔ဆံု ေမးျမန္းခဲ့ရာတြင္ သူတို႔က ထိုင္းႏိုင္ငံမွ စက္႐ံုမ်ား၊ သို႔မဟုတ္ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္း မ်ားတြင္ အလုပ္အကိုင္ရရွိရန္ အတြက္ ပြဲစားမ်ားကို ေငြေပးခဲ့ၾကရေၾကာင္း ေျပာၾကသည္။“ဒါေပမယ့္ အဲဒီအစား သူတို႔ကို သေဘၤာ ကပၸတိန္ဆီေရာင္းလိုက္တာပါပဲ။ တစ္ခါတေလ စတာလင္ေပါင္ ၂၅၀ (အေမရိကန္ေဒၚလာ၄၂၆ခန္႔) ေလာက္နဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြ ပင္လယ္ထဲမွာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီးေနခဲ့ရတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြကိုေတာ့ သူတို႔ကို ဆက္ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္ဖို႔ မက္သဖက္တမင္း ေတြေပးတယ္။ ေငြ၀ယ္ကၽြန္ေတြကို သူတို႔ေရွ႕မွာ သတ္ပစ္တာကို တခ်ိဳ႕ေတြ ျမင္ခဲ့ရတယ္” ဟု The Guardian ကဆိုသည္။

Wal-Mart၊ Carrefour၊ Costco ႏွင့္ Tesco အစရွိသည့္ ကမာၻ႔ထိပ္တန္း လက္လီအေရာင္း လုပ္ငန္းႀကီးမ်ားတြင္ ေရာင္းခ်ေနသည့္ ပုဇြန္ အမ်ားစုသည္ CP Foods မွ တင္သြင္းေနျခင္းျဖစ္သည္ဟု လည္း ၎ကေျပာသည္။
“ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ေျပာင္းေရႊ႕လုပ္သားေတြအေပၚ ဆက္ဆံျပဳမူပံုဟာ ျပႆနာရဲ႕ အဓိက အေရးပါတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ILRF မွ Abby Mills ကေျပာသည္။

“၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ကုန္ပိုင္းေလာက္အထိ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သား ၃ သန္းကေန ၄သန္း အထိရွိႏိုင္တယ္လို႔ ခန္႔မွန္းရပါတယ္။ အမ်ားစုျဖစ္တဲ့ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ ကုန္ပစၥည္းထုတ္လုပ္ေရး၊ ပင္လယ္ထြက္ပစၥည္း ျပင္ဆင္ထုတ္လုပ္ေရး နဲ႔ အိမ္အကူလုပ္ငန္း ေတြအပါအ၀င္ အႏၲရယ္အမ်ားဆံုး၊ အညစ္ပတ္ဆံုး အလုပ္ေတြကိုလုပ္ဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေရာက္လာၾကသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္ ဟုလည္း သူကေျပာသည္။
႐ႈပ္ေထြးက်ယ္ျပန္႔သည့္ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးမူ၀ါဒမ်ားႏွင့္ အလုပ္သမား ဥပေဒမ်ားေၾကာင့္ အလုပ္ရွင္မ်ားက အသာစီးရရွိ ေနၿပီး ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ လူကုန္ကူးခံရျခင္း၊ မသမာသည့္ အလုပ္ရွင္မ်ား၏ ေခါင္းပံုျဖတ္မႈခံေနရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕၏ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ အပါအ၀င္ လူကုန္ကူးမႈ တိုက္ဖ်က္ေရးဥပေဒကို ေဖာ္ေဆာင္ရာတြင္ တာ၀န္ရွိသူမ်ား ကိုယ္တုိင္က တိုက္႐ိုက္ပါ၀င္ပတ္သက္ျခင္းမ်ား ရွိေနသျဖင့္ ျပႆနာ အျမစ္မျပတ္ဘဲ ဆက္လက္တည္ရွိေနရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခား ေရး ၀န္ႀကီးဌာန၏ အစီရင္ခံစာက ဆိုသည္။

CP Group သည္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္အတြင္း ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ေတာင္ဖက္ရွိ ၎၏ ပင္လယ္ထြက္ပစၥည္းထုတ္လုပ္ေရး စက္႐ံုမ်ားမွ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားကို ျပဳမူဆက္ဆံပံုေၾကာင့္ သိသာျမင္သာျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ကုမၸဏီက မဟာခ်ိဳင္ရွိ စက္႐ံုမွ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၁၆၀ ကို ႀကိဳတင္ အသိမေပးဘဲ အလုပ္ထုတ္ပစ္ခဲ့သည္။သင့္ေတာ္သည့္ ေလ်ာ္ေၾကးေငြလည္း ထုတ္ေပးျခင္းမျပဳခဲ့ေပ။သို႔ေသာ္လည္း ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရွိ ျမန္မာသံ႐ံုးႏွင့္အစိုးရမဟုတ္သည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ၀င္ေရာက္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ၾကသည့္အတြက္ ထိုအလုပ္သမား မ်ားကို မူလေနရာတြင္ ျပန္လည္ခန္႔ထားေပးရန္ ကုမၸဏီက သေဘာတူခဲ့ရသည္။

ကမာၻ အႏွံ႔တြင္ ၀န္ထမ္း ၂၈၀၀၀၀ ခန္႔ရွိၿပီး ကမာၻေပၚတြင္ တတိယ အႀကီးဆံုး လက္လီအေရာင္း လုပ္ငန္းျဖစ္သည့္ 7-Eleven ကိုလည္း လုပ္ကိုင္ေနေသာ CP Group က ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဆန္ႏွင့္ေျပာင္းစိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္ရန္ႏွင့္ အသားျပင္ဆင္ထုတ္လုပ္သည့္ စက္႐ံုမ်ား ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံလုပ္ကိုင္ရန္ စိတ္၀င္စားေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည္။
The Guardian ၏ ေရးသားမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ မွတ္ခ်က္ေျပာၾကားေပးရန္ ဧရာ၀တီ၏ ေမတၱာရပ္ခံမႈကို ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရွိ CP Foods က ျငင္းပယ္ခဲ့သည္။ အဂၤလန္ရွိကုမၸဏီ၏ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ Bob Miller ကမူ “ဒီကိစၥက ဆိပ္ကမ္းကို ေရာက္လာတဲ့ ကုန္ၾကမ္း ပစၥည္း ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္အတိုင္းအတာ ေလာက္ရွိသလဲ ဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမင္ႏိုင္ တာမွ မဟုတ္တာ” ဟု The Guardian သတင္းစာသို႔ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ေငြ၀ယ္ကၽြန္ အလုပ္သမားမ်ား ကိစၥထြက္ေပၚလာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ အာဏာသိမ္းစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက တိုင္း ျပည္အတြင္း မွ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို ဦးတည္ထိုးႏွက္ေနသည္။ထိုင္းစစ္တပ္ႏွင့္ ရဲအဖြဲ႕က ျမန္မာႏွင့္ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံသားမ်ား အလုပ္ လုပ္ေနသည့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ၀င္ေရာက္ စီးနင္းေနသည္ဆိုသည့္ သတင္း အေျမာက္အျမားလည္း ထြက္ေပၚေနခဲ့သည္။

ေသာင္းႏွင့္ခ်ီေသာ ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံသားမ်ားႏွင့္ အေရအတြက္ မသိရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအမ်ားစုသည္ တရား၀င္ စာရြက္စာတမ္း အေထာက္အထားမရွိဘဲ နယ္စပ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္၀င္ေရာက္လာသူမ်ား ျဖစ္သည္။ တရား၀င္ မွတ္ပံုတင္၍ ေနထိုင္သည့္ ျမန္မာအလုပ္ သမားမ်ားသည္ပင္လွ်င္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းယူခဲ့သည့္ အခိ်န္မွစ၍ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက အေႏွာက္ အယွက္ ေပးမႈႏွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကရသည္ဟုလည္း သတင္းမ်ားက ေဖာ္ျပခဲ့ၾကသည္။
                                                 ……………………….။……………………….

ေစာေစာကက်ေနာ့္စကားကုိျပန္ဆက္ရရင္ ဖြံ႔ျဖိးျပီးႏုိင္ငံေတြဟာ၊ဆုိရွယ္လစ္ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ကပ္ဆုိက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတြဆီကုိ သူတုိ႔ ခံစားေနရတဲ့ အခြင့့္အေရးမ်ဳိးေတြ ရရွိခံစားႏိုင္ဖုိ႔ အကူအညီေတြေပးလာၾကတယ္။ႏိုင္ငံရဲ့တရားဝင္ ဘတ္ဂ်က္ေတြကေန ေပးတာရွိသလုိ ဧရာမကုမၸဏီႀကီးေတြ၊တသီးပုဂၢလ ထူေထာင္ထားတဲ့ ေဖာင္ေဒးရွင္းႀကီးေတြကလည္း ေတာ္လွန္ေရး၊က်န္းမာေရး၊ပညာေရး၊ လူ႔အခြင့္အ ေရးစတဲ့ေခါင္းစဥ္ အသီးသီးနဲ႔ ကူညီပံ့ပုိးတဲ့ အစီအစဥ္ေတြဟာ ဆင္းရဲမြဲေတေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြဆီေရာက္လာတယ္။ တခ်ဳိ႕ ကုမၸဏီႀကီး ေတြဟာ သူတုိ႔ႏိုင္ငံေတြရဲ့ တည္ဆဲဥပေဒေတြအရ ထမ္းေဆာင္ရမဲ့ ဝင္ေငြခြန္ေတြကုိ တိမ္းေရွာင္ခ်င္တဲ့အတြက္ ကုလားဖန္ထုိးၿပီး လွဴဒါန္းေထာက္ပံ့ေငြအျဖစ္ စာရင္းလိမ္ျပတာေတြလည္း  ဒုနဲ႔ေဒးေပါ့ဗ်ာ။

ငမြဲတုိင္းျပည္ေတြက ျပည္သူေတြရဲ့လက္္ထဲကုိ  အဲဒီေထာက္ပံ့ ေငြကုိ  အာဏာရွင္ငမြဲအစုိးရ လက္ထဲထည့္ရင္ ကုိသာဆုိးျဖစ္ကုန္မွာမုိ႔ နယ္စပ္ေဒသေတြမွာရွိေနတဲ့ အတုိက္အခံအဖြဲ႔ေတြဆီကုိ ဆက္ သြယ္လာၾကေရာဆုိပါေတာ့။ဟုိးအရင္အခ်ိန္တုုန္းကေတာ့ ႏိုင္ငံတစ္ကာရဲ့ေစာင္မမွဳကုိ ႏိုင္ငံတစ္ကာနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ထားႏိုင္ခဲ့တဲ့ ျပည္တြင္း လက္နက္ကုိင္ အင္အားစု တခ်ဳိ႕သာရခဲ့ၾကေပမဲ့ ၈၈ေနာက္ပုိင္းကာလေတြမွာေတာ့ ဗမာေက်ာင္းသားအင္အားစုေတြကုိ အေျခခံတဲ့ အတုိက္အခံေတြဆီကုိ ေရာက္လာတယ္။

ဒီအခ်က္ေၾကာင့္ပဲ ျပည္တြင္းလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ေက်ာင္းသားအတုိက္အခံ အင္အားစု ေတြၾကားမွာ အႀကံတူရန္သူ ျဖစ္ကုန္ၾကေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီႏုိင္ငံတစ္ကာအကူအညီေတြဆုိတာကလည္း မိုးေပၚကက်သလုိ က်လာ တာမ်ဳိး မဟုတ္ေလေတာ့ စီးဆင္းရာလမ္းေၾကာင္းဟာလည္း စိတ္ဝင္စားစရာေတာ့  အေကာင္းသား”
ကုိသက္ခိုင္ေျပာဆုိေနေသာ အေၾကာင္းအရာမွာ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္  ဇေဝဇဝါျဖစ္ေနေသာ အေၾကာင္းျခင္းရာျဖစ္၍ က်ေနာ္တုိ႔ထုိင္ေနရာ ဟမ္ဘာဂါဆုိင္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းမွာရွိသည့္ ေရပန္းတစ္ခုဆီသုိ႔ ေငးၾကည့္ေနရင္း ကုိသက္ခုိင္၏စကားကုိ က်ေနာ္နားစုိက္ေထာင္ေနမိ သည္။

ဗမာေက်ာင္းသားအတုိက္အခံေတြဟာ မဲေဆာက္လုိနယ္စပ္ေဒသ၊ခ်င္းမုိင္လုိ အထုိက္အေလ်ာက္လံုၿခံဳမွဳရွိၿပီး ႏိုင္ငံတစ္ကာဧည့္သည္ ေတြအလာမ်ားတဲ့အရပ္ေတြမွာ အေျခခ်ၾကတာမုိ႔ အဲဒီအရပ္ေတြဆီကုိ သတင္းေထာက္အျဖစ္၊ေလ့လာသူအျဖစ္အသြင္အမ်ဳိးမ်ဳိးယူထား တဲ့ႏိုင္ငံတစ္ကာအဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးစံုရဲ့ အလွဴရွင္ဒုိနာကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မိကုန္ၾကေရာေပါ့ဗ်ာ။

ဒီမွာတင္ ဗမာ့အတုိက္အခံ ေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး၊ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရး၊ပညာေရး၊က်န္းမားေရး၊ေျမေပၚေျမေအာက္ ယူဂ်ီကိစၥ၊ အမ်ဳိး သမီးအခြင့္အေရး၊အိမ္တြင္းညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈကာကြယ္ေရး ဗမာ့ဒုကၡကုိႏုိင္ငံတစ္ကာသိေအာင္ လုပ္ေပးမဲ့သတင္းမီဒီယာ၊ ေခါင္းစဥ္ အပါအဝင္ ေရတြက္လုိ႔မရႏုိင္တဲ့ ေခါင္းစဥ္တစ္ၿပံဳတစ္မႀကီးနဲ႔ ပရုိပုိဆယ္တင္ၾကပါေတာ့တယ္။

ဥပမာဆုိပါေတာ့ဗ်ာ။ေဒၚလာ တစ္သန္း လွဴဒါန္းမဲ့ ပရုိပုိဆယ္တစ္ခုမွာ ဒုိနာပြဲစားဆုိတဲ့ႏိုင္ငံျခားသားကလည္း ပါးစပ္ပါတာမုိ႔ လုပ္ငန္းခ်ိတ္ဆက္ ေဆာင္ရြက္ေပးသူအေနနဲ႔ သူ႔ေဝစုလစာ၊ေလယာဥ္စားရိတ္၊အေထြေထြကုန္က်စားရိတ္ေတြ၊တစ္ႏွစ္စာ၊ေဒၚလာႏွစ္သိန္းေလာက္ ႏႈတ္လုိက္ေတာ့ ရွစ္သိန္းက်န္ ေရာ။

အဲဒီက်န္ေငြဟာ ဗမာ့အတုိက္အခံလက္ထဲျပန္လာေတာ့ ပရုိပုိဆယ္ကုိ ျပဳစုရတဲ့သူက ဥကၠ႒၊အတြင္းေရးမွဴးရာထူးျပၿပီး ႏွစ္သိန္း ေလာက္ျဖတ္အုပ္ျပန္ေရာ။ ေနာက္သူ႔ညီ၊သူ႔ေမာင္၊သူ႔မိန္းမကုိ ဒုဥကၠ႒၊တြဲဖက္အေထြေထြအတြင္းေရးမွဳး၊ အလုပ္အမွဳေဆာင္အဖြဲ႔ဆုိၿပီး ေနရာေတြေပးလုိက္ျပန္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ေဒၚလာႏွစ္သိန္းေလာက္ ကိစၥေခ်ာျပန္ေရာေပါ့ဗ်ာ။ဒီကေန ရံုးအုပ္အဆင့္နဲ႔ ေအာက္ေျခ ဝန္ထမ္းေတြဆီ ေရာက္လာျပန္ေတာ့ အၿမီးႏႈတ္ေခါင္းႏႈတ္လုပ္လုိက္ၾကတာ ႏွစ္သိန္းေလာက္ကုန္ျပန္ေရာ။ေနာက္ဆံုး စာရင္းခ်ဳပ္လုိက္ ေတာ့ တကယ္တမ္း ဒုကၡပင္လယ္ေဝေနတဲ့ ဗမာျပည္သူေတြဆီ ေဒၚလာႏွစ္သိန္းေရာက္ရင္ ကံေကာင္းေပါ့ဗ်ာ။

 ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား မ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ဆီကေန သူေထာင္က်ေနတုန္းကငါးေျခာက္ျပား တစ္ျပားေတာင္မရဖူးဘူးလုိ႔ ကုိဇာဂနာေျပာဖူးတာ ေတာင္ သြားသတိရမိေသးဗ်။ ေနာက္တစ္ခ်က္က်ေနာ္အၾကီးအက်ယ္အံ့ၾသမိတာက အန္ဂ်ီအုိအဖြဲ႔အသီးသီးကေန သူတုိ႔လုပ္ထံုးလုပ္ နည္းအတုိင္း လုပ္ငန္းအသီးသီးမွာ စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြပါေစေတာ့ဆုိျပီး အခါအားေလ်ာ္စြာ ဆုတံဆိပ္ေတြ၊ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ လက္မွတ္ ေတြ ကိုယ့္အဝန္းအဝုိင္းမွာရွိတဲ့သူေတြကုိေရြးျပီး ခ်ီးျမွင့့္တတ္ၾကတာကုိ ဗမာေရႊကုိယ္ေတာ္ေတြက၊ သူတုိ႔ကုိယ္သူတုိ႔၊ ဧရာမလူစြမ္း ေကာင္းၾကီးေတြအျဖစ္အထင္ခံရေအာင္ ဗမာလူထုၾကားမွာ ျပန္ျပီးၾကြားလံုး ထုတ္ၾကတဲ့ကိစၥပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ စားဖားေတြညီညြတ္တာက်ဳပ္မလိုခ်င္ဘူးဆုိတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ အဆုိအမိန္႔ေလးကုိ ေျပးေတာင္သတိရစရာ ေကာင္း ေသးဗ်ာ။ အတုိက္အခံတခ်ဳိ႕ေတြဟာ ဘဝရပ္တည္ဖုိ႔အတြက္ ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာရွာရင္း ဘီဘီစီ၊ဘီအိုေအ၊ အာအက္ဖ္ေအ၊ ဒီဘီဗီအစရွိတဲ့ သတင္းဌာနေတြဆီေရာက္ကုန္တယ္။ႏုိင္ငံတစ္ကာအေထာက္အပံ့နဲ႔ သတင္းဌာနေတြထူေထာင္ၾကတယ္။

ထူးျခားခ်က္ ကေတာ့ ေတာခိုတဲ့အဖြဲ႔ေတြထဲက အဂၤလိပ္စာ၊အဂၤလိပ္စကားလည္ရည္ပတ္ရည္ေရးႏိုင္ေျပာႏိုင္သူေတြ လက္ဦးမွဳရျပီး အရာေရာက္ စာရင္းဝင္ၾကသေပါ့။ျပည္ပအသံလႊင့္ဌာနေတြမွာ စုိင္ေကာ္လို႔ျခံဳေပၚေရာက္ေနၾကတဲ့ ဗမာသတင္းသမားတခ်ဳိ႕ကလည္း သူတုိ႔ကုိယ္ သူတုိ႔ လမ္းေဘးကလူကုိ ေန႔ခ်င္းညခ်င္းကမၻာေက်ာ္ေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္ေလဟန္ ေသြးနားထင္ေရာက္ကုန္တာလည္း က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ ၾကံဳဖူးေသးတယ္ဗ်။

ဒီမွာတင္ က်န္အတုိက္အခံေတြရဲ့အက်ဳိးစီးပြားအတြက္  ဗမာျပည္ႀကီးလြတ္ေျမာက္ေရး၊ဒီမုိကေရစီရရွိေရးဆုိတဲ့  ဆြယ္တရား (ေလာ္ဘီ)သတင္းေတြကုိ လိႈင္လိႈင္ႀကီး လႊင့္ေပးတယ္။က်ီးဘုတ္ေျမွာက္၊ဘုတ္က်ီးေျမွာက္ေပါ့ဗ်ာ။ျပည္တြင္းေန လူထုက ေတာ့ အေဝးေရာက္ဗမာ့လူစြမ္းေကာင္းေတြ ဘယ္အခ်ိန္မွာမ်ား မုိးေပၚကေနက်လာေလမလဲ။ေမာင္မင္းႀကီးသားေတြ အစြမ္းထက္ပါ ေပ့ဆုိၿပီး ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ကုန္ၾကတာေပါ့။တကယ့္လက္ေတြ႔ဘဝမွာေတာ့ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသာ ေလာကနိဗၺာန္ေရာက္ ကုန္ၾကေလသတည္းေပါ့။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)

မွဳိက္ပင္ရြာမူလတန္းလြန္ေက်ာင္းအတြက္ အလွဴရွင္စာရင္း



အုတ္ျမစ္ခ်ျခင္းလုပ္ငန္းစတင္ေဆာင္ရြက္ေနျပီျဖစ္သည့္ နတ္ေမာက္ျမိဳ႕နယ္၊မွဳိက္ပင္ရြာ မူလတန္းလြန္ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ေရးအတြက္ ပါဝင္လွဴဒါန္းၾကသူမ်ား စာရင္း။ ။

၁။ ေမတၱာရွင္ေဖာင္ေဒးရွင္း                                                             က်ပ္ သိန္းသံုးရာ ။

၂။ ဦးလွဝင္း၊ေဒၚမူမူမိသားစု(ဖုိးဝဗီဒီယုိထုတ္လုပ္ေရး)                         က်ပ္သိန္းႏွစ္ရာ။

၃။ ေဒၚခင္တုတ္(စကၤာပူ)ႏွင့္မိသားစု                                                  က်ပ္သိန္းတစ္ရာ။

၄။ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားႏွင့္မင္းဒင္မတည္ေငြ                                       က်ပ္သိန္းငါးဆယ္။

၅။ ကုိမ်ဳိးဦး၊မခိုင္ခင္ဝင္း၊သမီးမခ်ဳိသာၾကည္သန္႔ႏွင့္မိသားစု                     က်ပ္တစ္ဆယ့္ငါးသိန္း။

၆။ ကုိသန္းေဇာ္၊မနန္းခမ္းဆာမိသားစု(Sweet Hotel)                               က်ပ္ဆယ္သိန္း။

၇။ ကုိေက်ာ္တင့္(ရုိဘင္)၊မခင္နီလာေထြး                                            က်ပ္ဆယ္သိန္း။

၈။ ကုိခင္ေမာင္ေဌး၊မစန္းေထြး
(Mother Treasure land Co.Ltd)                                                    က်ပ္ငါးသိန္း။

၉။ ကုိသီဟႏွင့္ေရႊဘံုသာလမ္းေက်ာက္စိမ္းဝုိင္းညီအကိုမ်ား                   က်ပ္ငါးသိန္း။

၁၀။ ကုိဝင္းေမာင္၊၊မခ်န္းခ်န္း                                                                က်ပ္တစ္သိန္း။

၁၁။ ကုိမင္းမင္း၊မခိုင္မီမီေဇာ္                                                             က်ပ္တစ္သိန္း။

၁၂။ ကုိသူရေအာင္ေဇာ္၊မေအးေမာ္လွဳိင္                                             က်ပ္တစ္သိန္း။

၁၃။ ကုိမ်ဳိးေအာင္                                                                             က်ပ္သံုးသိန္း။

၁၄။ ကုိဆုိင္းလား                                                                            က်ပ္တစ္သိန္းငါးေသာင္း။

၁၅။ ကုိစုိင္းေႏွာင့္၊မပုိ                                                                       က်ပ္တစ္သိန္းငါးေသာင္း။

၁၆။ ကုိေအာင္(ေရႊဘံုသာလမ္း)                                                        က်ပ္ငါးသိန္း။

၁၇။ ဦးတရုတ္ၾကီး၊မႏွင္းေအးခိုင္မိသားစု                                            က်ပ္ႏွစ္သိန္း။

၁၈။ ကုိေက်ာ္စြာ                                                                              က်ပ္ႏွစ္သိန္း။

၁၉။ ကုိေဇာ္ၾကီး၊မေဒဝီ                                                                     က်ပ္တစ္သိန္း။

၂၀။ Ko Roky Win (လြစၥလမ္း)                                                         က်ပ္တစ္သိန္း။

၂၁။ ကုိဝင္းဟန္(တကၠသိုလ္ရိပ္မြန္                                                      က်ပ္တစ္သိန္း။

၂၂။ ကုိခင္ေမာင္ဝင္း(ေဆာ္ဒီအာေရဗ်)                                                က်ပ္ငါးေသာင္း။

၂၃။ မေအးသႏၱာျဖိဳး((စကၤာပူ)                                                            က်ပ္ေလးသိန္း။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)