Pages

“မေလာ္ထုိက္၏၊ေလာ္ထုိက္၏။ေလာ္က်ဳိးနပ္၏၊မနပ္၏”

၃၀ ဇြန္ ၂၀၁၆ ေန႔ထုတ္ သည္ဗြိဳက္ေဒးလီးေန႔စဥ္သတင္းစာမွ။ ။

“မေလာ္ထုိက္၏၊ေလာ္ထုိက္၏။ေလာ္က်ဳိးနပ္၏၊မနပ္၏”

(မင္းဒင္)

(၁)
“ေလာ္”ဆုိတာဟာ၊(Lobby)ဆုိတဲ့အဂၤလိပ္စကားလံုးကုိျမန္မာစကား
အသံထြက္နဲ႔အတုိခ်ဳံ႕ထားတာပါ။

(Lobby)n, အခန္း။ဧည့္သည္ေစာင့္ခန္း။
(The Lobby) ဥပေဒျပဳလႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ား၊မဲဆႏၵရွင္စသည္တုိ႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုသည့္အခန္း။
v.t.ဥပေဒျပဳလႊတ္ေတာ္တြင္၊အမတ္မ်ားေထာက္ခံရန္ၾသဇာသံုးသည္။
(Lobbyist) n,ထုိသုိ႔ၾသဇာသံုးသူ။ လုိ႔ေမာ္ဒန္အဂၤလိပ္ျမန္မာအဘိဓာန္မွာဖြင့္ဆုိပါတယ္။

အခုလုိမီဒီယာေခတ္ၾကီးမွာေတာ့၊ကုိယ့္ပါတီ၊ကိုယ့္အစုအဖြဲ႔၊ကုိယ့္အုပ္စု ဘက္ပါေအာင္ၾသဇာတခုခုသံုးျပီးဆြယ္တရားေဟာသူ၊ေရးသူေတြကုိ
ေလာ္ဘီလုိ႔ေခၚေဝၚသံုးစြဲေနၾကတာပါပဲ။

ဒါ့အျပင္လူတစ္ဦးခ်င္းစီအေနနဲ႔သူတုိ႔ရဲ့အားသာခ်က္တခုခုကုိအေၾကာင္းျပဳျပီး၊
သူတုိ႔အယူအဆအေတြးအေခၚခံယူခ်က္စတာေတြကုိ
ဖြင့္ဟေျပာဆုိေရးသားသူေတြကိုလည္းကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ေလာ္ဘီလုပ္
တယ္လုိ႔သံုးႏွဳံးလာၾကတာေၾကာင့္၊ေလာ္ဘီဆုိတဲ့စကားလံုး
ဟာႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္ထဲကေန၊အမ်ားျပည္သူရဲ့ေန႔စဥ္ဘဝဆီကုိ
ခုန္ထြက္လာပါတယ္။

အစုိးရအပါအဝင္ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြဟာ၊ သူတုိ႔လုပ္ရပ္၊ခံယူခ်က္၊ အေတြးအေခၚေတြမွန္ကန္ေၾကာင္း သတင္းစာ ၊ဂ်ာနယ္၊ေရဒီယုိ၊ရုပ္ျမင္သံၾကား အစရွိသည္ေတြကုိအသံုးျပဳျပီးတြင္တြင္ၾကီးေလာ္ဘီလုပ္ၾကတယ္။

ထုိ႔အတူပဲ၊လူတစ္ဦးခ်င္းစီဟာလည္း၊သူတုိ႔စိတ္သန္ရာ၊ႏွစ္သက္
ခံုမင္ရာကုိေဖ့စ္ဘြတ္လုိလူမွဳသတင္းကြန္ယက္အားကုိးနဲ႔ ျမိဳင္ျမိဳင္ၾကီး
ေလာ္ဘီလုပ္ၾကတယ္။ဒီေတာ့ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ့ေန႔စဥ္ဘဝဟာ
ေလာ္ျခင္းမ်ဳိးစံုၾကားကုိလံုးလံုးလ်ားလ်ားက်ေရာက္သြားရပါေတာ့တယ္။

သူလည္းေလာ္တယ္။ကုိယ္လည္းေလာ္တယ္။စာနဲ႔ေရးျပီးေလာ္တယ္။
ဓာတ္ပံုတင္ျပီးေလာ္တယ္။ဗီဒီယုိဖုိင္တင္ျပီးေလာ္တယ္။
သူ႔ရုပ္ရည္လွေၾကာင္း၊ဟင္းခ်က္ေကာင္းေၾကာင္းေလာ္တယ္။
ဆုိင္ၾကီးကနားၾကီးမွာစားႏုိင္ေၾကာင္း၊ဟုိတယ္ၾကီးၾကီးမွာ
တည္းႏုိင္ေၾကာင္းေလာ္တယ္။မိမိေတာ္ေၾကာင္း၊မိမိသားသမီးေတြ
ေတာ္ေၾကာင္းတတ္ေၾကာင္းေလာ္တယ္။

လက္လွမ္းမမီသူေတြကလည္းဘဝသမားပါခင္ဗ်ားဆုိျပီး၊ျမိဳ႕ေမတၱာကုိ
ေလာ္တဲ့နည္းနဲ႔ခ်ဴတယ္။ေျပာင္သလုိလုိေလာ္တယ္။ခနဲ႔တဲ့တဲ့ေလာ္တယ္။
သေရာ္ျပီးေလာ္တယ္။လူမွဳကြန္ယက္အားေကာင္းတဲ့ကာလမို႔
ေလာ္နည္းေတြကေတာ့ေရးျပလို႔မကုန္ႏုိင္ေအာင္ပါပဲ။
ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းၾကီးမုိ႔လူတစ္ဦးခ်င္းကိုယ့္ကိုယ္ကုိေလာ္တဲ့ကိစၥကို
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘာမွေဝဖန္လြန္ဆန္လုိ႔မရႏိုင္ပါဘူး။

(၂)
(၂၀၁၀)ဒီမုိကေရစီေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီကာလမ်ားကေတာ့စစ္တပ္ဟာ
အစုိးရပါပဲ။ဒါေၾကာင့္အဲဒီအခ်ိန္ကာလ ေတြမွာစစ္တပ္နဲ႔အစုိးရအၾကား
ေလာ္ဘီစစ္ပြဲမရွိခဲ့ေပမဲ့၊(၂၀၁၂)ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္မွာေတာ့၊
အတုိက္အခံပါတီၾကီးနဲ႔သူ႔ကုိေထာက္ခံတဲ့လူထုဟာ၊မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ကုိ
အားျပဳျပီး၊စစ္တပ္နဲ႔အစုိးရကုိအာခံတဲ့အခါ၊ စစ္တပ္နဲ႔အစုိးရကလည္း
ေ လာ္ဘီနည္းသံုးျပီးတုန္႔ျပန္ရာကေနျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးလူမွဳကြန္ယက္ေလာ္ဘီ
စစ္ပြဲစတင္လာပါတယ္။

(၂၀၁၆)ေရြးေကာက္ပြဲအျပီးအတုိက္အခံပါတီအႏုိင္ရလာတဲ့အခါမွာေတာ့၊
အာဏာရအစုိးရနဲ႔သူ႔ကုိေထာက္ခံသူေတြကတဖက္၊ရွဳံးနိမ့္သြားတဲ့ပါတီနဲ႔
စစ္တပ္ကတဖက္၊ျပင္းထန္တဲ့ေလာ္ဘီစစ္ပြဲၾကီးျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

အတုိက္အခံပါတီဟာၾကပ္တည္းက်ဥ္းေျမာင္းတဲ့အေျခအေနကေန၊
အစုိးရေဟာင္းကုိလူထုဆႏၵမဲအသာစီးနဲ႔ျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ခဲ့တာမုိ႔၊လူထုအမ်ားစုဟာ
အစုိးရသစ္ကုိေထာက္ခံေၾကာင္းေပၚလြင္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ေလာ္ဘီစစ္ပြဲဟာ၊ျပည္သူလူထုနဲ႔စစ္တပ္ရင္ဆုိင္ေတြ႔တဲ့အသြင္ကုိ
ေဆာင္လာပါတယ္။စစ္တပ္ဟာႏုိင္ငံတကာအဆင့္ရွိတဲ့၊နည္းပညာရွင္ေတြ
ကုိေလ့က်င့္ေမြးျမဴျပီးေလာ္ဘီစစ္ပြဲကုိမီးကုန္ယမ္းကုန္ဆင္ႏႊဲေနတယ္လုိ႔
ေတာင္၊သတင္းေတြထြက္ေပၚခဲ့ပါတယ္။

ျပင္းထန္လွတဲ့ႏွစ္ဖက္ေလာ္ဘီစစ္ပြဲမွာ၊ႏွစ္ဖက္စလံုးဟာေမာင္နဲ႔ႏွမ၊
သားနဲ႔အမိ၊မၾကားဝံ့မနာသာဆဲနည္းမ်ဳိးစံုကုိသံုးလာၾကတယ္။
ပုဂၢိဳလ္ေရးေဇာင္းေပးတုိက္ခုိက္မွဳ၊သတင္းမွားမ်ားဖန္တီးလႊင့္ထုတ္မွဳ၊
အေထာက္အထားဓာတ္ပံုေတြကိုဖုိတုိေရွာ့ေခၚနည္းပညာနဲ႔ျပင္ဆင္တင္ျပမွဳ၊
စတဲ့မရုိးမသားလုပ္ရပ္ေျမာက္မ်ားစြာပါဝင္လာ တာကျဖင့္ ၊ျမန္မာ့လူမွဳအသုိင္းအဝန္းအတြက္၊အင္မတန္အရွက္ရစရာ၊
ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းလွပါတယ္။

ဘယ္ဘက္ကလြန္တယ္၊မွားတယ္ဆုိတာ၊အမ်ားကဆံုးျဖတ္ရမဲ့အရာမုိ႔၊
ဒီေဆာင္းပါးမွာကၽြန္ေတာ္အေသးစိတ္မဆန္းစစ္လုိေတာ့ပါဘူး။
အတုိခ်ဳပ္အားျဖင့္ေတာ့ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံအင္အားအခုိင္အမာေပးထား
ခံရျပီး၊၊တေသြးတသံ၊တမိန္႔နဲ႔ယဥ္ပါးေနတဲ့၊ဘက္က၊စိတ္ၾကိဳက္လက္နက္
မ်ဳိးစံုနဲ႔မီးကုန္ယမ္းကုန္ပစ္ခတ္တုိက္ခိုက္ခြင့္ရတာပါပဲ။

အဆုိးဆံုးကေတာ့၊အကဲဆတ္လွတဲ့၊လူမ်ဳိးေရး၊ဘာသာေရးေခါင္းစဥ္ကုိႏုိင္ငံေရးေလာ္ဘီအတြက္လက္နက္အျဖစ္ထုတ္သံုးလာတဲ့ကိစၥပါပဲ။

(၃)
တကယ္ေတာ့စစ္တပ္ဆုိတာႏိုင္ငံနဲ႔လူထုအတြက္မွီခုိပုန္းေအာင္း
လဲေလ်ာင္းရာျဖစ္ခဲ့ရင္အေကာင္းဆံုးပါပဲ။လက္ရွိပကတိအေနအထားအရ၊
အေၾကာင္းေၾကာင္းေသာအေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ျမန္မာ့စစ္တပ္
ဟာျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေလာကုိအျပီးတုိင္စြန္႔ခြာႏိုင္ျခင္းမရွိေသးပါဘူး။
တုိင္းျပည္တျပည္အတြက္စစ္တပ္ဟာမရွိမျဖစ္တဲ့အရာပါ။

လူထုစိတ္တုိင္းက်တပ္မေတာ္သစ္တစ္ရပ္ကုိေန႔ခ်င္းညခ်င္းျပန္လည္
ထူေထာင္ဖုိ႔ဆုိတာလည္းအေျပာလြယ္သေလာက္ အလုပ္ခက္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ကုိကၽြန္ေတာ္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းကေပါ့။ဆုိဗီယက္ကုိက်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္လာတဲ့
ဟစ္တလာရဲ့နာဇီတပ္ေတြနဲ႔ရုရွတပ္နီေတာ္ဟာ၊ေဗာ္လဂါျမစ္ရဲ့
တဖက္တခ်က္စီမွာရင္ဆုိင္ေတြ႔ခဲ့ၾကပါတယ္။

က်ဴးေက်ာ္လာတဲ့နာဇီတပ္ေတြကုိေခ်မွဳန္းရန္အလုိ႔ငွာ၊တပ္နီေတာ္ဟာ
၊ေဗာ္လဂါျမစ္ကိုရရာသေဘၤာေတြနဲ႔ျဖတ္ေက်ာ္တုိက္ခုိက္ဖုိ႔၊
အထက္ကေနညြန္ၾကားလာပါတယ္။ျမစ္တဖက္ကမ္းမွာရွိတဲ့နာဇီတပ္ေတြ
ကလည္း၊ေဗာ္လဂါျမစ္ကုိတပ္နီေတာ္ျဖတ္ေက်ာ္မလာႏိုင္ေအာင္
အေျမာက္ဆံမုိးရြာခ်ျပီး၊ဟန္႔တားေနခ်ိန္မွာ၊တပ္နီေတာ္ဟာ၊
အသက္ေပါင္းမ်ားစြာစေတးျပီးေဗာ္လဂါျမစ္ကုိျဖတ္ ေက်ာ္ပါတယ္။

နာဇီအေျမာက္ဒဏ္ေၾကာင့္၊ေဗာ္လဂါျမစ္ကုိျဖတ္ေက်ာ္ေနတဲ့သေဘၤာ
အေတာ္မ်ားမ်ားတစစီပ်က္စီးနစ္ျမဳပ္ကုန္ၾကတာေၾကာင့္၊ကမ္းနဖူးမွာ
က်န္ရွိေနေသးတဲ့တပ္နီေတာ္ဟာ၊ဆက္ျပီးျဖတ္ကူးဖုိ႔တုံ႔ဆုိင္းကုန္ၾကပါတယ္။

ဒီမွာတင္ဆုိဗီယက္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီရဲ့အမာခံေကဒါဗုိလ္မွဴးတေယာက္ဟာ၊
ကမ္းစပ္မွာရွိေနတဲ့၊တဖက္ကမ္းကုိ ျဖတ္ကူးမဲ့သေဘၤာတစီးေပၚကုိ
ဣေျႏၵရရတလွမ္းခ်င္းတက္လာျပီး၊တပ္နီရဲေဘာ္ေတြဆီ၊သူတုိ႔မိသားစုေတြက
ပုိ႔လုိက္တဲ့စာအိတ္ေတြကိုေဝပါသတဲ့။ေကဒါတပ္မွဴးဟာစာအိတ္ေပၚက
လိပ္စာေတြကုိ၊နာဇီေတြပစ္လႊတ္လုိက္တဲ့အေျမာက္ဆံကေနလာတဲ့
အလင္းေရာင္ကုိအားျပဳျပီးဖတ္ရင္း၊ေဝေပးသတဲ့ဗ်ာ။

ေကဒါတပ္မွဴးရဲ့လုပ္ရပ္ကုိျမင္ေတြ႔ရတဲ့တပ္နီေတာ္တပ္သားေတြဟာ၊
ပထမေတာ့တြန္႔ဆုတ္ေနၾကေပမဲ့၊မၾကာခင္မွာေၾကာက္စိတ္လံုးလံုးမရွိေတာ့ပဲ၊
တပ္မွဴးေအာ္ဟစ္ေဝငွေနတဲ့လိပ္စာေတြမွာကုိယ့္နာမည္ပါလိုပါျငား
နားစုိက္ေထာင္ရင္း၊ေဗာ္လဂါျမစ္ကုိေအာင္ျမင္စြာျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ခဲ့ပါသတဲ့။

(၄)
အဲဒီတုိက္ပြဲမွာနာဇီေတြရဲ့အေျမာက္ဆန္တည့္တည့္ထိမွန္ျပီး၊ဒဏ္ရာ
အျပင္းအထန္ရထားတဲ့၊ဆက္သြယ္ေရးတပ္သားရဲေဘာ္တေယာက္ဟာ
တုိက္ပြဲနဲ႔မလွမ္းမကမ္းကေဆးရံုကုိေရာက္လာပါတယ္။တကုိယ္လံုး
ဒဏ္ရာဗလဗြရထားတဲ့အဲဒီရဲေဘာ္ဟာ၊ဘယ္နည္းနဲ႔မွအသက္မရွင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
မၾကာခင္အသက္ေပ်ာက္ေတာ့မယ္လုိ႔၊ဆရာဝန္ၾကီးေတြကုိယ္တုိင္
ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒါေပမဲ့အဲဒီရဲေဘာ္ဟာထူးဆန္းစြာအသက္မထြက္တဲ့အျပင္၊သူ႔တကုိယ္လံုးမွာ၊
တခုတည္းေသာလွဳပ္ရွားႏုိင္တဲ့အရာျဖစ္တဲ့လက္ညွဳိး၊လက္ခလယ္နဲ႔
ေမြ႔ယာကုိမနားတမ္းဒလစပ္ဖိရုိက္ေနပါသတဲ့။ဒီလုိနဲ႔စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း
အသက္ေပ်ာက္သြားရမဲ့လူနာဟာ၊ေနာက္တေန႔အထိဆက္လက္
အသက္ရွင္ေနပါေသးတယ္။ဘာေၾကာင့္သူအသက္မထြက္ႏိုင္တာလဲဆုိတာ၊
ဘယ္ဆရာဝန္မွအေျဖရွာမရခဲ့ၾကပါဘူး။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲဆက္သြယ္ေရးတပ္ကအရာရွိတေယာက္၊အဲဒီလူနာကုိ
လာၾကည့္ပါတယ္။အရာရွိဟာအဲဒီရဲေဘာ္ ရဲ့လက္ညွဳိးလက္ခလယ္ လွဳပ္ရွားေနပံုကုိ၊ေသခ်ာေလ့လာအကဲခတ္ရင္း၊ခဏၾကာေတာ့
တစံုတခုကုိသေဘာေပါက္သြားဟန္နဲ႔၊အဲဒီရဲေဘာ္ရဲ့လက္ညွဳိးနဲ႔
လက္ခလယ္ၾကားကုိသတၱဳမီးျခစ္တလံုးညွပ္ေပးလုိက္ပါတယ္။
တဆက္တည္းဆုိသလုိအဲဒီသတၱဳမီးျခစ္ေအာက္တည့္တည့္မွာ
သစ္သားျပားအမာတခ်ပ္ကိုခံထားေပးလုိက္ပါတယ္။

အဲဒီအခါ မီးျခစ္ကုိယ္ထည္နဲ႔သစ္သားျပားရုိက္သံဒတ္၊ဒတ္၊ဒတ္ဒတ္ဒတ္ ဆုိတဲ့အသံေတြပီပီသသထြက္ေပၚလာပါသ တဲ့။

အဲဒီတဒတ္ဒတ္အသံေတြဟာ၊အေဝးေျပာေၾကးနန္းရုိက္တဲ့ေမာ့စ္
သေကၤတေတြျဖစ္ေနပါသတဲ့။သူပုိ႔ေနတဲ့ သတင္းစကားကေတာ့..၊ “စစ္ကူပုိ႔ပါ။တပ္နီေတာ္ေအာင္ပြဲခံဖုိ႔နီးျပီ”လုိ႔အဓိပၸါယ္ရပါသတဲ့။
ဒီေတာ့ဆက္သြယ္ေရး အရာရွိဟာ၊လူနာရဲေဘာ္ရဲ့လက္ၾကားက သတၱဳမီးျခစ္ကုိအသာျဖဳတ္ယူျပီး၊သစ္သားျပားမွာ…တဒတ္ဒတ္ေခါက္ရင္း
“သတင္းေပးပုိ႔ခ်က္ကုိရရွိတယ္။တပ္ကူပုိ႔လိုက္ျပီ”ဆုိတဲ့ေမာ့စ္သေကၤတ
ျပန္ရုိက္လုိက္တယ္ဆုိရင္ဘဲ၊လူနာရဲေဘာ္ဟာ၊ ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိျငိမ္က်ျပီးအသက္ေပ်ာက္သြားပါေရာတဲ့။

(၅)
ဇာတ္လမ္းဆံုးျပီဆုိေတာ့၊ခင္ဗ်ားတုိ႔စိတ္ထဲမွာတပ္နီေတာ္ေကဒါရဲ့
ရဲဝံ့ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ႏုိင္ငံခ်စ္စိတ္၊တပ္နီေတာ္တပ္သားရဲ့ေနာက္ဆံုး
ထြက္သက္အထိတာဝန္ေက်ပြန္မွဳစတာေတြကုိ၊တစံုတခုေသာ
အတုိင္းအတာအထိေတာ့ခံစားၾက ရပါလိမ့္မယ္။

တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ဇာတ္လမ္းဟာ၊တကယ့္ျဖစ္ရပ္မဟုတ္ပါဘူး။
ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းတုန္းကဆုိဗီယက္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအာေဘာ္ပရာဗဒါ
သတင္းစာမွာေဖာ္ျပထားတဲ့ေလာ္ဘီဇာတ္လမ္းႏွစ္ပုဒ္ကုိဆက္စပ္
ဖန္တီးထားတာပါ။

တပ္နီေတာ္ကုိေလာ္တဲ့စာ၊ဆုိဗီယက္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိေလာ္တဲ့စာပါပဲ။
အဲဒီေလာ္ဘီဇာတ္လမ္းဟာဘယ္ေလာက္ေတာင္ေအာင္ျမင္ခဲ့သလဲဆုိရင္၊
ဒုတိယကမၻာစစ္ေနာက္ခံရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားၾကီးေတြမွာေတာင္၊ထည့္သြင္း
ရုိက္ကူးခဲ့ရတဲ့အထိပါပဲ။ဆုိလုိရင္းကုိတည့္တည့္ေျပာရရင္ေလာ္တဲ့ေနရာမွာ
ပညာသားပါပါ၊ရသခံစားႏုိင္သည္အထိေလာ္တတ္ဖုိ႔လိုပါတယ္။

ဗုဒၶ၊ေယရွဳခရစ္၊မုိဟာမက္တုိ႔လုိ႔မဟာ့မဟာပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြေတာင္၊ေမတၱာ
တရားနဲ႔ယွဥ္တဲ့၊သစၥာထိုက္တဲ့အမွန္တရားေတြကုိ၊သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ေလာ္
ခဲ့ၾကေသးတာမုိ႔၊ေလာ္ဘီေခတ္ၾကီးမွာအတၱမကင္းႏုိင္ၾကတဲ့
သာမာန္လူေတြ ကုိယ္သန္ရာေလာ္ၾကတာကုိအျပစ္မဆုိလုိပါဘူး။

ဒါေပမဲ့ဆတ္ဆတ္ထိမခံ၊ဥာဏ္နဲ႔မယွဥ္ပဲ၊ “စစ္တပ္မရွိရင္ဘာ ျဖစ္သြားမယ္ထင္သလဲ” “အဘေက်းဇူးျမင္းမုိရ္ဦး”စတဲ့နည္းေတြနဲ႔ေလာ္။

တဖက္ကလည္းဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြရဲ့ ဓာတ္ပံုေတြတင္ျပီး၊ ငါနဲ႔ကိုင္တုတ္ရိုင္းစုိင္းေနၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့၊ေလာ္နည္းအမွားလုိ႔သာ
သတ္မွတ္ရပါလိမ့္မယ္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာ္ဘီစစ္ပြဲၾကီးမွာပါဝင္ဆင္ႏႊဲေနၾကတဲ့၊
က်င့္သားရအထူးစစ္သည္မ်ား၊အေပ်ာ္တမ္္း၊ေစတနာ့ဝန္ထမ္းေလာ္ဘီမ်ား
အေနနဲ႔၊ကိုယ္ေလာ္ေနတဲ့အေၾကာင္းျခင္းရာဟာ၊ေထာက္ကန္ခ်က္မွန္၏မမွန္၏။

တရား၏မတရား၏။သစၥာထုိက္၏မထုိက္၏။ေလာ္နည္းမွန္၏၊မမွန္၏။
ေလာ္က်ဳိးနပ္၏၊မနပ္၏။ဆုိတာစဥ္းစားေဝဖန္သံုးသပ္ေစခ်င္ပါတယ္။

ေလာ္တုိင္းမျပီးပါဘူး။ေလာ္နည္းမမွန္ရင္၊ကေလာ္ရာေဆာ္ရာေရာက္ပါတယ္။
အ ခ်ိန္ကုန္၊လူအပင္ပန္းခံျပီးကိုယ့္သိကၡာကိုယ္ခ်ရာေရာက္ပါတယ္။

“လူေတြအားလံုးယံုၾကည္သည့္တုိင္၊အမွားဟာအမွားပါပဲ။
တေယာက္မွမယံုၾကည္ေပမဲ့၊အမွန္တရားဟာအမွန္တရားပါပဲ”


မကၡရာတုိင္းျပည္၊လက္မရြံ႕လူမုိက္မ်ားႏွင့္အသည္းငယ္တတ္ေသာကၽြႏု္ပ္

 
၂၆ ဇြန္ ၂၀၁၆ ေန႔ထုတ္၊သည္ဗြိဳက္ေဒးလီးေန႔စဥ္သတင္းစာမွ။ ။

မကၡရာတုိင္းျပည္၊လက္မရြံ႕လူမုိက္မ်ားႏွင့္အသည္းငယ္တတ္ေသာကၽြႏု္ပ္
(မင္းဒင္)

(တစ္)
“ေဒါက္”
“ေဒါက္၊ေဒါက္”
“ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္”

က်ယ္ေလာင္ေသာတံခါးေခါက္သံသည္ကၽြႏု္ပ္အားလိပ္ျပာလြင့္
မတတ္ေျခာက္ျခားသြားေစ၏။

“ဣတိပိ”“ဣတိပိ”“ဣတိပိ”

ဘုရားမွတပါးအားကုိးရာမျမင္ေလသျဖင့္ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးကုိ၊
အလန္႔တၾကားရြတ္ဆုိမိေသာ္ျငား၊ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ “ဣတိပိ” ခ်ည္းသာအပ္ေၾကာင္းထပ္ေန၏။ေရွ႕ ဆက္၍မရြတ္ႏုိင္ေတာ့။ ရြတ္သည္ဆုိ ေသာ္ျငား၊ ကိုယ့္နား ကိုယ္ၾကားရံုမွ်သာျဖစ္၏။
အသံ က်ယ္က်ယ္မထြက္ရဲေခ်။

ေနရာကားရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးႏွင့္ခဲတပစ္မေဝးေသာ၊လူေနထူထပ္သည့္
ျမိဳ႕နယ္တခုမွ၊ေျခာက္ထပ္တုိက္တလံုး၏ ႏွစ္လႊာေျမာက္အခန္းတြင္
ျဖစ္၍အခ်ိန္ကားနံနက္ကုိးနာရီခန္႔ျဖစ္၏။ယင္းအခန္းငယ္ကား၊
ကၽြႏု္ပ္ႏွင့္တပည့္ေက်ာ္သုိ႔ျပည္ေတာ္ျပန္ႏုိင္ခဲ့သည္ရွိေသာ္၊
ဇရပ္ႏွင့္ကားမွတ္တုိင္တုိ႔တြင္၊ေျခသလံုးအိမ္တုိင္ဘဝ၊ခိုကုိးရာမဲ့
မျဖစ္ေစရန္၊ရွိစုမဲ့ေခၽြးနည္းစာျဖင့္ဝယ္ယူထားခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။

လြန္ခဲ့ေသာညကကၽြႏု္ပ္ႏွင့္တပည့္ေက်ာ္သံုးဦးတုိ႔၊ဖူးခက္၊ရေနာင္း
၊ေကာ့ေသာင္း၊ထားဝယ္၊ရန္ကုန္ခရီးရွည္ၾကီးကုိ၊ရွပ္တုိက္ယာဥ္
အပါအဝင္၊ေမာ္ေတာ္ကားအဆင့္ဆင့္စီးလ်က္၊တပင္တပန္း
ခရီးႏွင္လ်က္ေရာက္ရွိခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ေလရာ၊ခရီးေရာက္မဆုိက္ပင္၊
တပည့္ေက်ာ္တုိ႔တခ်ဳိးတည္းသုိးေနေအာင္၊ထုိးအိပ္လုိက္ၾကသည္မွာ
၊ေမာ္ေတာ္ဘုတ္သံႏွင့္တူလွေသာေဟာက္သံ တေခါေခါသည္၊ အခန္းငယ္တခုလံုးကုိတညဥ့္လုံးစုိးမုိးထားခဲ့ေလသည္။

ကၽြႏု္ ပ္မူကားစုိးရိမ္ေသာကဗ်ာဒျဖင့္၊တေမွးမွ်ပင္အိပ္၍မေပ်ာ္ေလ။
မုိးလင္းသည္ႏွင့္၊တပည့္ေက်ာ္သံုးဦးသား၊ကၽြႏု္ပ္အားယင္းအခန္းငယ္တြင္၊
တစ္ေယာက္တည္းခ်န္ထားရစ္ကာ၊ ကုိယ္စီအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲသုိ႔အသီးသီးအႆက၊အႆက။မသိမသာလစ္ထြက္ သြားခဲ့ၾကေလရာ၊ကၽြႏု္ပ္အထီးတည္းအားငယ္စြာက်န္ရစ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္။

(ႏွစ္)
“ေဒါက္”“ေဒါက္”“ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္”

တံခါးေခါက္သံသည္အဆက္မျပတ္ထြက္ေပၚလာေနျမဲျဖစ္၏။

အသက္ပင္မရွဴရဲေလာက္ေအာင္၊ေၾကာက္လန္႔ေနသည့္ၾကားမွပင္၊
တံခါးရွိရာသုိ႔၊ေျခလွမ္းဖြဖြလွမ္းရင္း၊ေသာ့တံေပါက္မွေန၍
တံခါးအျပင္ဖက္သုိ႔၊ကၽြႏု္ပ္အသာေခ်ာင္း၍ၾကည့္မိ၏။

ညွင္းသုိးသုိးပံုစံႏွင့္ဦးထုတ္ေပ်ာ့တလံုးကုိခပ္ငုိက္ငုိက္ေဆာင္းထားသည့္
လူရြယ္တဦး၊အထုပ္တထုပ္လက္တြင္ကုိင္လ်က္ရပ္ေနသည္ကုိ
ျမင္ရသည့္အခါ၊ကၽြႏု္ပ္သည္ႏွလံုးေသြးရပ္လုခမန္းထိတ္လန္႔
တုန္လွဳပ္ရေလျပီ။

ဘုရား၊ဘုရား။ငါေစာေစာကဖတ္ခဲ့တဲ့ဂ်ာနယ္မွာ..၊ရန္ကုန္တြင္
အသက္(၅၀)ေက်ာ္အရြယ္ရွိအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးလည္ပင္းဓားျဖင့္
လွီးျဖတ္အသတ္ခံခဲ့ရသတဲ့။ကၽြႏု္ပ္အသံမထြက္ရဲပဲ၊
တံခါးကုိေနာက္ေက်ာျဖင့္မွီရင္း၊ရင္ဘတ္ကုိလက္အစံုျဖင့္အသာဖိ၊
ဘုရားကုိအၾကိိမ္ၾကိမ္တမိ၏။

စစ္စစ္ဤအေၾကာက္တရားသည္၊ရန္ကုန္သုိ႔အလာခရီးတေထာက္
ျဖစ္သည့္ေကာ့ေသာင္းျမိဳ႕မွစတင္ခဲ့၏။ထုိျမိဳ႕၌၊ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ေရာက္သည့္ေန႔
မွာပင္၊စားေသာက္ဆုိင္ပုိင္ရွင္တစ္ဦး၊ေနအိမ္အိပ္ယာတြင္
အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္၊အမည္မသိလူသတ္သမားက၊
ဝင္ေရာက္သတ္ျဖတ္သြားခဲ့၏။

သည္မနက္ပုိင္းၾကည့္ေနမိသည့္တပတ္အတြင္းမွဳခင္းသတင္းမ်ား
တြင္လည္း၊ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကဲ့သုိ႔ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားအပါအဝင္နယ္ျမိဳ႕မ်ားပါမက်န္၊
ရက္ရက္စက္စက္က်ဴးလြန္ေသာလူသတ္မွဳမ်ားကုိ၊သတင္းဓာတ္ပံု
မ်ားႏွင့္တကြျမင္ေတြ႔လုိက္ရ၏။ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္လမ္းမွာရုိက္လု၏။
ခုခံမိသူမွာဓားျဖင့္အထုိးခံရ၏။

သမီးရည္းစားစံုတြဲဆုိင္ကယ္စီးရင္း၊ဆုိင္ကယ္၊လက္ကုိင္ဖုန္းႏွင့္
ပါသမွ်ေငြယူူျပီးသတ္၏။လူေသအေလာင္းကုိအိတ္တြင္ထည့္၍၊
လမ္းေဘးေရေျမာင္းတြင္စြန္႔ပစ္သည့္သတင္းႏွင့္ေခါင္းမပါပဲ
ကုိယ္ခ်ည္းသက္သက္စြန္႔ပစ္ထားသည့္၊အမည္မေဖာ္ႏိုင္ေသာ
အေလာင္းသတင္းတုိ႔ကုိလည္းအမွတ္ရမိ၏။

ကၽြႏု္ပ္အဘယ္မွာလွ်င္တံခါးဖြင့္ေပးရဲပါအံ့နည္း။ဆယ္မိနစ္ခန္႔အၾကာ
၊ေျခသံတဖ်တ္ဖ်တ္ႏွင့္ေလွခါးဆီမွသေကာင့္သားဆင္းသြားမွသာလွ်င္၊
ကၽြႏု္ပ္ဟင္းကနဲေနေအာင္သက္ျပင္းခ်ႏုိင္ေတာ့သည္။

(သံုး)
“ေဒါက္”“ေဒါက္”“ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္”

တံခါးေခါက္သံေပၚလာျပန္ေလျပီ။
ေကာ့ေသာင္းမွသည္ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေရာက္သည့္တုိင္အသက္အုိးအိမ္စည္းစိမ္
မလံုျခံဳဟုခံစားရသျဖင့္၊တညဥ့္လံုးအိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ေသာကၽြႏု္ပ္ေမွးကနဲ
ငိုက္ျမည္းသြားခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။ေသာ့တံေပါက္မွေခ်ာင္း၍ၾကည့္ရျပန္သည္။
ေခြးမသားတပည့္ေက်ာ္ကပၸလီျဖစ္၏။

“မေအေပး၊အသံေလးဘာေလးျပဳပါဟ။ဒီမွာေၾကာက္လို႔ေသေတာ့မယ္။
မုိးလင္းကတည္းကထြက္သြားလုိက္တာ၊ငါ့မွာခုခ်ိန္ထိဘာမွမစားရေသးေတာ့
ဗုိက္ထဲကအူေတြရက္ပ္တုိ႔ေပါ့ပ္တုိ႔ကကုန္ျပီဟ။ေခြးမသားရ”

“ဟင္။ေစာေစာက၊မုန္႔ဟင္းခါးအေၾကာ္စံုနဲ႔ႏွစ္ပြဲလမ္းထိပ္ကေနဝယ္ျပီး၊
ဆုိက္ကားဆရာတေယာက္နဲ႔ပုိ႔ခုိင္းလုိ္က္ေလၾဆာရယ္”

ေသဟဲ့နႏၵိယဟူေသာအာေမဋိတ္ျပဳရင္းကၽြႏု္ပ္၏နဖူးကုိလက္ဝါးျဖင့္
ျဗန္းကနဲေနေအာင္ရိုက္လုိက္မိ၏။

“ေနပါဦးၾဆာရဲ့။ၾဆာေျပာေတာ့ၾဆာဟာတေခတ္တခါက၊
ရန္ကုန္မွာမုိက္ေပ့ဆုိတဲ့လူမုိက္ေတြရဲ့ေဂါ့ဒ္ဖားသားၾကီးဆုိ
။ေအးေလ။အသက္ကေထာက္လာျပီဆုိေတာ့ေၾကာက္ေခ်းပါျပီေပါ့”

“ဟေကာင္။နင့္ပါးစပ္ပိတ္။ေၾကာက္တယ္လုိ႔ေျပာခ်င္ေျပာ။
ဘုမသိဘမသိမာလကီးယားမဲ့အျဖစ္ဆုိးမ်ဳိးကုိေတာ့လန္႔တာ
အမွန္ပဲေမာင္။ဘယ့္ႏွယ္ကြာ။ႏုိင္ငံတကာမွေကာ၊ဖူးခက္မွာပါ
သတ္တာျဖတ္တာေတြရွိပါရဲ့။ဒါေပသိတုိ႔တုိင္းျပည္မွာက အသက္ေတြေပါျပီးေသရတာသိပ္လြယ္လြန္းေနၾကသလားလုိ႔ကြာ”

“ဒီေလာက္လဲေၾကာက္မေနပါနဲ႔ၾဆာရယ္။တပည့္တုိ႔အခန္းကရဲစခန္းနဲ႔
ကပ္လ်က္ေလ”

“ေတာ္ပါေတာ့ေမာင္ရာ။ရာဇဝင္လူသတ္သမားလက္စြမ္းျပလုိ႔၊
ရဲႏွစ္ေယာက္ပြဲခ်င္းျပီးခဲ့ဖူးတာမၾကာလွေသးဘူးေနာ္”

“ၾဆာ့အကဲကုိဖမ္းရတာ၊ရန္ကုန္တိုင္းဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ရဲ့ဒုစရုိက္မွဳေတြ
အျပတ္ရွင္းေတာ့မယ္ဆုိတဲ့သတင္းမၾကားမိေသးဘူးထင္ပါရဲ့”

“ခက္ပါဘိတပည့္ရာ။မင္းတုိ႔ၾဆာကအဲဒီဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ရဲ့
လံုျခံဳေရးကုိပါေတြးပူေနတာလဟ။ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုပ္ၾကံခံရ
တာေတာင္၊သတ္တာမွန္သဗ်ဆုိတဲ့၊စာေတြကို၊ငါ့တပည့္မဖတ္ရေသးဘူး
ထင္ပါရဲ့။ဒါတင္ဘယ္ကပါ့မတုန္း။မေကြးဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ကုိလည္း
ရန္ရွာမယ္ဆုိျပီးျခိမ္းေျခာက္ေနသတဲ့ေမာင္”

“အဟက္၊အဟက္။ဒါနဲ႔မ်ားသူ႔ကုိယ္သူယာကူဇာဂုိဏ္းေခါင္းေဆာင္ၾကီး
ေလသံဖမ္းခဲ့တာအံ့ပါရဲ့။ၾကံဖန္ျပီးေၾကာက္ေနလုိ႔ကေတာ့ လွည္းေအာက္ေတာင္မအိပ္ေလနဲ႔ၾဆာ”

ၾဆာ့ကုိျပက္ရယ္ျပဳရင္းေစ့ထားေသာတံခါးမွကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္း
ဝင္လာသူကား၊ေဖၾကည္ေပတည္း။သင္းတုိ႔မည္သုိ႔ပင္ခႏုိးခနဲ႔ဆုိေစကာမူ၊
ကၽြႏု္ပ္အေနျဖင့္စုိးစဥ္းမွ်မတုန္လွဳပ္ေခ်။သတၱိဆုိသည္မွာရွိသင့္သည့္ေနရာ
တြင္ရွိသင့္သည္မဟုတ္ေလာ။
ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြးႏွင့္ထုိညကလည္း၊ကၽြႏု္ပ္တေမွးမွအိပ္၍မေပ်ာ္ခဲ့ေလ။

(ေလး)
“ၾဆာ။ထေတာ့ေလဗ်ာ။ဖူးခက္ကေနပုသိမ္ကုိျပန္ေရာက္ေနတဲ့၊
ဟုိတယ္မန္ေနဂ်ာေလးကုိေရႊသီးေခၚေက်ာ္ေက်ာ္ခိုင္ကုိသြားေတြ႔ခ်င္
တယ္ဆုိ။သြားၾကစုိ႔ၾဆာ”

ညကဘယ္ခ်ိန္မွျပန္ေရာက္မွန္းမသိေသာေလမင္းသား၏အသံေၾကာင့္
ကၽြႏု္ပ္မ်က္လံုးဖြင့္လုိက္ရသည္။မ်က္စိ မွိတ္ထားေသာ္ျငား၊ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ေသာကၽြႏု္ပ္မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ႏွင့္ထထုိင္ရင္း၊
သင္းကုိစုိးရိမ္တၾကီးေမးရျပန္သည္။

“ေနပါဦးကြ။ရန္ကုန္ကေနပုသိမ္ကုိသြားရင္၊စစ္တပ္ဂိတ္ေတြ
ဘာေတြျဖတ္ရေသးလားကြာ”

“ျဖတ္ခ်င္လည္းျဖတ္ရမွာေပါ့ၾဆာ။ဘာအေရးတုန္း။ၾဆာ့တပည့္ေတြက
လူေကာင္းေတြပဲဥစၥာ”

“အင္း၊ဒါဆုိလဲမသြားေတာ့ပါဘူးကြာ။စစ္တပ္ဂိတ္မွာက်ည္ေပါက္ျပီး
ငါ့လာမွန္ေနရင္ဒုကၡ။ျပီးေတာ့၊ငတုိ႔က၊အငွားကားနဲ႔သြားမွာဆုိေတာ့၊
ယာဥ္ေမာင္းကရုိုက္လုမဲ့အႏၱရာယ္လည္းရွိေသးတယ္ေလ”

“ကဲပါၾဆာရယ္။ဒါဆုိရင္လည္းျမိဳ႕ထဲကုိလုိင္းကားေလးစီးျပီး၊
ရန္ကုန္ေရာက္ေနတဲ့ၾဆာ့မိတ္ေဆြ၊ဘန္ေကာက္ကထမင္းဆုိင္ပုိင္ရွင္ေလး
ကုိေအာင္ျမင့္ျမတ္ကုိသြားေတြ႔ၾကစုိ႔ရဲ့”

“မ်က္မွန္းတေစၦမေၾကာက္ဆုိတာတယ္မွန္ပါကလား။အခန္႔မသင့္ရင္
ကားစပါယ္ယာရဲ့သံတုတ္စာမိမွာကုိထည့္မ တြက္ေတာ့ဘူးလားငတံုးရ”

“ဒီေလာက္ေတာင္ေၾကာက္ေနမွေတာ့မထူးပါဘူးၾဆာရယ္။
လာမဲ့ေဘးေျပးေတြ႔တဲ့။ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာလူမုိက္ေတြဆီ ၾဆာကုိယ္တုိင္သြားေတြ႔ျပီး၊မဆုိးမမုိက္ၾကဖုိ႔၊တရားေဟာလုိက္ရင္
ကိစၥျပတ္ျပီေပါ့”

အရည္မရအဖတ္မရအျမဲအာေခ်ာင္ေလ့ရွိေသာေၾကာင့္၊ေလမင္းသားဟူ၍
အမည္သညာတြင္ေလသည့္တပည့္ေက်ာ္၏အၾကံျပဳခ်က္သည္
၊ေလးညွဳိ႔မွပစ္လႊတ္လုိက္ေသာျမားကဲ့သုုိ႔ႏွလံုးအိိမ္တြင္ဒုတ္ကနဲလာစုိက္၏။

မွန္ေလစြ။ကၽြႏု္ပ္အကၽြမ္းဝင္ခဲ့ဖူးသည့္ဒုစရုိက္ေလာက၏သေဘာသဘာဝ
အရ၊လူမုိက္ေတာမွသာလူမုိက္လက္သစ္တုိ႔ေပၚထြက္ကုန္၏။
ဝန္းက်င္အသစ္မွတကုိယ္ေတာ္လူမုိက္အသစ္ေပၚထြက္ခဲ၏။
ကၽြႏု္ပ္၏အသိဥာဏ္ကုိ၊အေရးေပၚေမာ္တာတပ္လ်က္လွဳပ္ႏွဳိး
ရသည္။

တေခတ္တခါကနာမည္ၾကီးလွပါသည္ဆုိေသာ၊စုိးျမတ္၊ၾကိဳးသိန္းဝင္း၊
အၾကည္ေလး၊စသည့္လူမုိက္မ်ားကားစုေတမေနေသလြန္ၾကေလျပီ။
ဘုန္းၾကီးစုိးသန္းကားရဟန္းဝတ္လ်က္ရိွ၏။ေရေက်ာ္ေမာင္ေအး၊
သာေကတေဗဒါ၊လွဳိင္ကမာရြတ္မွဘားလား၊ကန္ေတာ္ကေလးမွ
မန္းနီးတုိ႔ကား၊အုိလြန္းၾကီးမကအုိစနာက်ကာ၊အစြယ္က်ဳိး ၾကေလျပီ။


လက္ရွိကာလလူဆုိးလူမုိက္အမ်ားစုကား၊လွဳိင္သာယာ၊ဒဂံုေတာင္ေျမာက္
၊ေရႊျပည္သာ၊ၾကည့္ျမင္တုိင္တဖက္ကမ္း၊အင္းစိန္တဖက္ကမ္းတုိ႔တြင္
ၾကီးစုိးကာ၊ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးကုိအၾကီးအက်ယ္ျခိမ္းေျခာက္လ်က္ရွိၾက၏။

(ငါး)
သုိ႔ျဖင့္..၊ကၽြႏု္ပ္ႏွင့္ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္လူမုိက္အုိၾကီးမ်ား၏အဆက္
အသြယ္ျဖင့္၊ေခတ္သစ္လူမုိက္ေနာက္ေပါက္ကေလးမ်ားအား
ရန္ကုန္ျမိဳ႕၏တခုေသာစားေသာက္ဆုိင္ၾကီးတြင္ကၽြႏု္ပ္ေကာင္းမြန္စြာ
ေတြ႔ဆံုခြင့္ရခဲ့ေလသည္။လူမုိက္ေလာက၏ဝါစဥ္အရ၊ကၽြႏု္ပ္အား၊
သင္းတုိ႔ေကာင္းမြန္စြာဧည့္ခံခဲ့ပါ၏။၎တုိ႔ထံမွရရွိသည့္လူမုိက္ေလာက သတင္းစကားတုိ႔မွာလည္း မ်ားစြာနာယူမွတ္သားဖြယ္ေကာင္းလွပါ၏။

“အခုေခတ္ကအန္ကယ္ဒင္တုိ႔ေခတ္လိုမဟုတ္ေတာ့ဘူးအန္ကယ္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ၊အထက္ကညြန္ၾကားခ်က္အတုိင္းလုိက္နာၾကရတာခင္ဗ်။
လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ကဆုိ၊ညြန္ၾကားခ်က္ေတြကျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမကေနလာတာခင္ဗ်။လက္ပတ္နီေတြဘာေတြနဲ႔ဆုိေတာ့တရားဝင္မုိက္လို႔ရတာေပါ့”

“ဟုတ္တယ္ဦးေလးဒင္။တူေတာ္ေမာင္တုိ႔အေနနဲ႔၊သူတုိ႔အတြက္
အေရးၾကီးတဲ့စစ္ဆင္ေရးေတြကုိ၊အားၾကိဳးမာန္တက္လုပ္ေပးရေတာ့၊
အျပန္အလွန္သေဘာအရ၊နယ္ေျမခံရဲကလည္း၊ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ
အထာျပန္ထားတာမုိ႔၊ကုိယ့္နယ္နဲ႔ကုိယ္အပုိင္စားေတြျဖစ္ကုန္တာေပါ့။
ဒီေခတ္ၾကီးမွာအလုပ္အကုိင္ရွားပါးေတာ့သမာအာဇီဝနည္းနဲ႔လုပ္စားလုိ႔
အခြင့္မသာဘူးေလ”

“အခုလတ္တေလာကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ၊ကာဗာေပးထားတဲ့သူေတြကေတာ့
သူေဌးၾကီးတခ်ဳိ႕ဆုိပါေတာ့။သူေဌးၾကီးေတြနဲ႔၊အရင္ဟုိလူေတြကလည္း
တအုပ္စုတည္းပဲေလ။ေငြကေတာ့ဘာေပါသလဲမေမးနဲ႔ဦးေလးေရ။အမယ္၊
တခါတခါအမ်ဳိးဘာသာသာသနာအတြက္ဆုိလား။နယ္တကာလွည့္
မုိက္ဂုဏ္ျပရတာေတာင္ရွိေသးဗ်ာ”

“ဒီေတာ့ဦးေလးရာ။ဒီတုိင္းျပည္မွာလူမုိက္ေလာကခ်ဳပ္ျငိမ္းေစခ်င္ရင္၊
အဓိကဟာအဓိကပဲခင္ဗ်”

ဂ်ာေအးကုိသူ႔အေမရိုက္ေနသည့္လူမုိက္ဇာတ္ရွဳပ္ကုိ
ကၽြႏု္ပ္ေကာင္းေကာင္းၾကီးသေဘာေပါက္ေလျပီ။

ျမန္မာျပည္တဝွမ္းလူတုိင္းအေၾကာက္တရားကင္းကင္းႏွင့့္
လံုျခံဳစြာေနႏုိင္ေရးအတြက္၊ဘာဆက္လုပ္ရမည္ကုိကၽြႏု္ပ္သိျမင္ခဲ့ေလျပီ။
အဓိကသည္အဓိကျဖစ္ေလသည္တကား။

“ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့အဓိကေတြရာ”ဟု၊အသံတိတ္ၾကံဳးဝါးရင္း
ကၽြႏု္ပ္ဝပ္က်င္းသုိ႔ျပန္ခဲ့ပါ၏။

(ေျခာက္)
“ယႆာႏုဘာ၀ေတာ၊ယကၡာ၊ေန၀ဒႆႏိၱဘီသနံ။ယဥွိေစ၀ါႏုယုဥၥေႏၱာ၊
ရတၱိႏၵိ၀၊မတႏၵိေတာ”

“သုခံ၊သုပတိ၊သုေတၱာစ၊ပါပံ၊ကိဥၥိ၊နပႆတိ။ဧ၀မာဒိ၊ဂုဏူေပတံ။
ပရိတၱံ၊တံ၊ဘဏာမေဟ”

“ၾဆာသမား၊အိပ္ခါနီးဘာေတြေလွ်ာက္ရြတ္ေနတာတုန္း။လူမုိက္ေတြနဲ႔ေတြ႔၊
တရားရျပီးဘုန္းၾကီးဝတ္ေတာ့မလုိ႔မ်ားလားၾဆာ”

“နင့္အေမကလႊား။ေမတၱာသုတ္ရြတ္ေနတာလဟကပၸလီရ”

“ဗ်ာ။လူမုိက္ကုိေမတၱာပုိ႔လို႔ရမတဲ့လားၾဆာရယ္”

“နင္နားမလည္ပဲစြတ္ေျပာမေနနဲ႔။အခုအဓိကထားျပီးေမတၱာပုိ႔ေနတာက
အဓိကေတြကိုလဟ”

“ရွင္းေအာင္လင္းပါဦးၾဆာရယ္။ၾဆာ့စကားကလည္းအဓိကေတြနဲ႔ခ်ည္း
ရွဳပ္ေနလုိ႔ပါ”

“အင္း..၊သဟာျဖင့္ တတုိင္းျပည္လံုးလံုျခံဳေအးခ်မ္းဖုိ႔ဘယ္ဝန္ၾကီးဌာနက တာဝန္ယူထားပါလိမ့္ေမာင္ရာ”

“ျပည္ထဲေရးေပါ့ၾဆာရယ္။လူတုိင္းသိေနတဲ့ဥစၥာ”

“ဒါဆုိျပည္ထဲေရးကုိဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒအရဘယ္သူေတြကခ်ဳပ္ကိုင္ထားသတုန္း။
ဘယ္ကေနလာသတုန္း”

“အဟား။ေပါက္ပါျပီၾဆာ။တပည့္ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ပါျပီ”

“အေပါက္မေစာနဲ႔ဦးငါ့တပည့္။အဲဒီအဓိကက်တဲ့သူေတြနဲ႔ခ်မ္းသာလွပါခ်ည့္ရဲ့
ဆုိတဲ့သူေတြဟာ၊ပုလင္းတူဗူးဆုိ႔၊တစ္အုပ္စုတည္း၊တဂုိဏ္းတည္း
ဆုိတာလည္းသေဘာေပါက္ဖုိ႔လုိေသးသကြဲ႔”

“ဟုတ္ပါ့ၾဆာ။ဟုတ္ပါ့။လက္စသတ္ေတာ့အဓိကဟာအဓိကကုိး။
ၾဆာပို႔သတဲ့၊ေမတၱာ၊သူတုိ႔ဆီေရာက္ရင္ေတာ့ တတုိင္း ျပည္လံုး လံုျခံဳေအးခ်မ္းျပီေပါ့။နာနာၾကီးသာေမတၱာပုိ႔ၾဆာ”

တပည့္ေက်ာ္ကပၸလီတေယာက္၊ကၽြနု္ပ္၏အိပ္ယာေဘးမွရႊင္ျမဴးစြာ
ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားပါ၏။ထုိညကေမတၱာ သုတ္ဘုတ္အုပ္ကုိ ၊ေရွ႕တြင္ခ်၍ဆံုးခန္းတုိင္ေအာင္ကၽြႏု္ပ္အၾကိမ္ၾကိမ္ရြတ္ဆုိခဲ့ပါ၏။

တုိက္ဆုိင္မွဳေပေလာ။ထူးဆန္းသည္ေလာ။ေမတၱာဓာတ္၏တန္ခိုးရွိန္ေစာ္
အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ေလာတိက်စြာကၽြႏု္ပ္မဆုိႏုိင္ေသာ္ျငား၊အသည္းငယ္
တတ္ေသာကၽြႏု္ပ္၊ထုိညကေကာင္းစြာအိပ္၍ေပ်ာ္ခဲ့ေခ်သည္တကား။ ။