Pages

ကၽြႏု္ပ္၊ဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာႏွင့္ျမဴထေသာေႏြဦး

 
၃၁၊ေမ၊၂၀၁၆ေန႔ထုတ္ ေစာင့္ၾကည့္ဂ်ာနယ္မွ။ ။

ကၽြႏု္ပ္၊ဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာႏွင့္ျမဴထေသာေႏြဦး

(မင္းဒင္)

(တစ္)
“ဟာ၊ငတုိ႔ၾဆာ၊ခါးေတာင္ကုိေျမာင္ေနေအာင္က်ဳိက္လုိက္ေတာ့
၊ေပါင္လံုးၾကီးေတြက၊ေကာက္ညွင္းက်ည္ေတာက္ ေလာက္ကုိရွိသေဟ့”

“ေအးကြ။တင္ပါးမွာလည္းေပြးကြက္ေတြမနည္းပါလား”

“ႏွင္းခူအေျခာက္ေတြထင္တယ္ေနာ္၊ဒါမ်ဳိးက လိိမ္းေဆးနဲ႔
မရေလာက္ေတာ့ဘူး”

ေရႊပင္ရြာအေရွ႕တံခါးႏွင့္မလွမ္းမကမ္းတြင္ “အေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္း(ေရႊပင္) ”ဟူေသာသစ္လြင္ခန္႔နား လွသည့္ဆုိင္းဘုတ္ၾကီးတစ္ခုကိုအေဝးကပင္ျမင္ႏိုင္ေလသည္။

ေက်ာင္းပရဝုဏ္၏အက်ယ္ကားဧကအားျဖင့္ႏွစ္ဧကနီးပါးခန္႔ရွိျပီး၊
ယင္း၏ေျမာက္ဖက္အစပ္တြင္ေစတနာရွင္မ်ား၏ေကာင္းမွဳျဖစ္ေသာ အသစ္စက္စက္ ေခတ္မီ ေက်ာင္းေဆာင္ၾကီးသည္
ကုိင္းေတာေျခာက္ၾကားတြင္ရပ္ထားသည့္မာစီးဒီးကားၾကီးႏွင့္
အလားသဏၭန္တူလွေလသည္။ထုိေက်ာင္း၏ေရွ႕
အလံတုိင္ေအာက္တြင္မူသဲသဲရုတ္ရုတ္လူအုပ္ၾကီးသည္၊
အလြန္ပူျပင္းလွပါသည္ဆုိေသာအယ္လ္နီညိဳ၏ျပင္းထန္သည့္
အပူဒဏ္ကုိၾကံ့ၾကံ့ခံကာ၊ေမ်ာက္ပြဲရွဳံးေလာက္ေအာင္
ၾကက္ပ်ံဘဲပ်ံမက် စည္ကား လ်က္ရွိေလ၏။

မင္းပရိသတ္တုိ႔ကားလူစံုတက္စံုရွိလွ၏။ေရႊပင္မူလတန္းေက်ာင္း၏
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးအပါအဝင္ဆရာ၊ဆ ရာမမ်ားသာမက၊ရြာရွိလူကုန္ဆုိႏုိင္၏။ႏွပ္ေခ်းဗလဗ်စ္
၊ေဂြးတန္းလန္းႏွင့္ေရႊပင္၏အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္ေလာင္း လ်ာတုိ႔လည္းပါဝင္ေခ်သည္။

ထုိလူအုပ္ၾကီး၏အလယ္တြင္၊အညာတဘက္အကြက္က်ဲက်ဲၾကီးကုိ
ဦးေခါင္းတြင္ပတ္လ်က္၊ခါးေတာင္းေျမာင္ ေအာင္က်ဳိက္ကာ
၊ေက်ာေျပာင္ၾကီးႏွင့္ဝါရင့္ထန္းတက္သမားတစ္ဦးပမာ
တင့့္တယ္စြာရပ္ေနသူကားအျခားသူမဟုတ္။ေရႊပင္ရြာခ်က္ျမွဳပ္၊
မတစ္ေထာင္တစ္ေကာင္ဖြား၊အာဂေယာက္်ားကၽြႏု္ပ္ၾဆာဒင္ေပတည္း။

(ႏွစ္)
ကၽြႏု္ပ္၏ခႏၶာကိုယ္အခ်ဳိးအဆစ္ႏွင့္ကုိယ္ေနဟန္ထားမွာ
ပုဂံရာဇဝင္တြင္ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာက်န္စစ္သား၊ ငေထြရူး၊ေညာင္ဦးဖီး၊ငလံုးလက္ဖယ္အမည္ရွိလူစြမ္းေလးဦးအနက္
ငေထြရူးမည္သူအာဂလူအားအရွင္လတ္လတ္ျမင္ေတြ႔ေနရသည့္ႏွယ္ပင္၊
ထင္မွတ္မွားေလာက္ေခ်၏။

သုိ႔ေသာ္ဟင္းေမႊေသာေယာင္းမသည္ဟင္း၏အရသာကုိ
မသိသကဲ့သုိ႔၊ကၽြႏု္ပ္၏လက္စြဲေတာ္တပည့္ေက်ာ္မ်ား ကား၊ခန္႔ျငားလွေသာၾဆာ့ဥပဓိရုပ္ကိုဥပကၡာျပဳလ်က္၊
ဤစာ၏နိဒါန္းတြင္ဆုိခဲ့သည့္အတုိင္း၊မသိႏုိးနားစကားသံမ်ားျဖင့္
မနာလုိဝန္တုိစိတ္ပြားေနၾကျခင္းကုိကၽြႏု္ပ္အေရးမလုပ္ႏုိင္အားေခ်။
လည္ေခ်ာင္းတြင္မွသလိပ္တုိ႔ကိုဟက္ကနဲေနေအာင္ရွင္းထုတ္လုိက္ရင္း
၊ေအာက္ပါထန္းတက္ဖြဲ႔တံတ်ာခ်င္းကုိ ဥၾသဘေသာင္၊ျပည္လွေဖတုိ႔ လက္မွဳိင္ခ်ေလာက္သည့္အသံၾသၾကီးျဖင့္သီဆုိက်ဴးရင့္လုိက္ေလသည္။

“ေႏြဦးကာလ၊ျမဴထေသာခါ၊ရင္းေထာင္ရင္းဆြဲ၊ေဆာင္ျမဲအိုးလြယ္ကာ၊
ဓားႏွီးထက္စြာ၊ခါးမွာခ်ပ္လ်က္၊ထန္းပြင့္ ထန္းခိုင္၊ရႊန္းၿမိဳင္ၿမိဳင္၊ ကလိုင္သာလြယ္လို႔၊တက္သည္ႏွင့္ေလး၊ထန္းပင္ထန္းလက္၊
ထန္းရြက္ကယ္ေဝေဝ၊စင္ေအာင္ခုတ္ထစ္၊ႏုျမစ္ကယ္ ထန္းဦးေရ၊ မယားငယ္ေဆြ၊ထန္းေရသိမ္းဆည္း၊သားေျမးဟစ္ေၾကာ္
၊ေခြးဝက္ကယ္ေခၚ၊ ထန္းေလွ်ာ္သာ၊ယုန္ပိုက္စည္းငယ္ႏွင့္ေလး”

ပရိသတ္၏တုန္႔ျပန္မွဳကားအားရစရာေကာင္းေလစြ။တုတ္တုတ္မွ်
မလွဳပ္ၾကေလ။သည္တြင္အကြက္ေကာင္းကုိေခ်ာင္းေနဟန္ရွိသည့္
တပည့္ေက်ာ္တုိ႔တစခန္းထလာျပန္ေလေတာ့သည္။

“ၾဆာရယ္၊သီခ်င္းဆုိျပမယ္ဆုိရင္လည္းေလးျဖဴ
သီခ်င္းေလးေလာက္ေတာ့လုပ္ပါၾဆာရဲ့”

“ဟုတ္သားပဲၾဆာရယ္။တြံေတးသိန္းတန္တုိ႔ဟသၤာတထြန္းရင္
တုိ႔ေလာက္ဆုိရင္လည္းမဆုိးပါဘူးေလ”

ၾကာရြက္ေအာက္မွဖားသူငယ္တုိ႔သည္ၾကာဝတ္ၾကာဆံ၏အရသာကုိ
မသိသည့္ဥပမာကုိရုတ္ျခည္းေျပး၍သတိရစရာေကာင္းလွပါ၏။ တပည့္ေက်ာ္တုိ႔ႏွင့္ကၽြႏု္ပ္၏ဇာတိရြာသု႔ိ၊သည္တေခါက္ေရာက္လာ
ရျခင္းမွာအလည္အပတ္သေဘာမဟုတ္ေလ။ကၽြႏု္ပ္၏
ဧရာမရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးကုိ အားၾကိဳးမာန္တက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ျဖစ္ေခ်သည္။

ဖူးခက္မွသည္ ေရႊပင္သုိ႔အခ်ိန္မီတက္သုတ္ႏွင္ခဲ့ရသည္ျဖစ္၍
သင္းတုိ႔အား၊လာရင္းျခင္းရာ ကိစၥအေပၚၾကိဳၾကိဳတင္တင္ ရွင္းမျပ ျဖစ္ခဲ့သည္မွာလည္းကၽြႏု္ပ္ဖက္မွလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ႏိုင္၏။

ယခုေသာ္..၊ကၽြႏု္ပ္၏အျပဳအမူအေပၚဗူးလံုးနားမထြင္း၊
နေဝတိမ္ေတာင္ျဖစ္ေနၾကရွာေသာတပည့္ေက်ာ္မ်ားႏွင့္
မင္းပရိသတ္အား၊ဖြင့္ဆိုရွင္းလင္းရန္အခ်ိန္တန္ခဲ့ေခ်ျပီတမံု႔။

(သံုး)
“ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးအမွဴးျပဳတဲ့ဂုဏ္သေရရွိေရႊပင္သားတုိ႔ခင္ဗ်ာ။
အခုခ်ိန္ဟာဆုိရင္ျဖင့္၊ျပည္သူကေရြးခ်ယ္တဲ့ျပည္သူ႔အစုိးရေခတ္ဆီကုိ
ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္လာျပီျဖစ္တဲ့အတြက္အစုိးရသစ္ရဲ့မူဝါဒနဲ႔
အညီေရႊပင္ရြာရဲ့ပညာ ေရးကုိျမွင့္တင္ေပးလုိတဲ့အတြက္
ကၽြႏု္ပ္ေရာက္ရွိလာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ပညာေရးဆုိတာႏုိင္ငံတခုအတြက္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္တဲ့ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမွဳျဖစ္တဲ့အတြက္အခုအသစ္ျပဌာန္းလုိက္တဲ့
ပညာေရးစီမံခ်က္မ်ားအရ၊ကေလးငယ္မ်ားကုိပညာသင္ၾကားရာမွာ
လက္ေတြ႔လူေနမွဳဘဝနဲ႔ထင္ဟပ္ျပီးသင္ၾကားၾကရမွာမုိ႔…၊
ကၽြႏု္ပ္အေနနဲ႔၊ေရႊပင္ရဲ့ ပညာေရးကုိတတပ္တအား
ပါဝင္ျမွင့္တင္တဲ့ဖုိ႕အတြက္ ဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာရဲ့ထန္းတက္ဖြဲ႔တ်ာခ်င္းကုိ၊ သရုပ္ျပ ရြတ္ဆုိေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ”

“ၾသ..၊လက္စသတ္ေတာ့ဂလုိကုိး။ဒါဆုိရင္လည္းဟစ္ေဟာ့
သီခ်င္းစတုိင္ဆုိရင္ပုိမေကာင္းဘူးလားၾဆာ”
“ဒါက ဒီလုိရွိတယ္ေမာင္ေဖၾကည္ရဲ့။စာဆုိဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာ
ဟာေက်းလက္ေနေတာသူေတာင္သားေတြရဲ့ ေန႔စဥ္ဘဝကုိ
ထင္ဟပ္တဲ့ပ်ဳိ႕၊ကဗ်ာ၊တ်ာခ်င္းေတြကုိေရးစပ္ခဲ့သူျဖစ္လို႔မုိ႔၊
ငတုိ႔ေရႊပင္လုိေက်းလက္စရုိက္နဲ႔၊ထူးထူးျခားျခားအံကုိက္ျဖစ္ေနတာမုိ႔၊
သူ႔တ်ာခ်င္းကုိရြတ္ျပရတာလကြဲ႔”

“ပညာေရးကုိျမွင့္တယ္ဆုိတာကေတာ့ဟုတ္ပါျပီၾဆာရယ္။
ဒါေပသိဗံုမပါဆုိင္းမပါၾဆာ့အသံျပာတာတာနဲ႔ ကေတာ့
သိပ္မဟန္လွဘူးၾဆာ”

ေထာက္လက္သီးကဲ့သုိ႔ျပင္းထန္လွသည့္ေလမင္းသား၏ခနဲ႔တဲ့တဲ့
စကားသံေၾကာင့္ကၽြႏု္ပ္မဲ့ျပံဳးျပံဳးမိ၏။ၾဆာစားတကြက္ခ်န္ထားသည္ကုိ
သင္းမသိေလ။

“အဟက္၊အဟက္၊သဟာျဖင့္လည္း ေမာင္တုိ႔ၾဆာရဲ့အစြမ္း
ကုိျပရေသးတာေပါ့ကြယ္။ဒီမယ္ကြဲ႔။ကုိရင္ေပၚေအးရဲ့။ သဏၭန္လုပ္သရုပ္တူေအာင္က်ဳပ္ကုိယ္တုိင္ထန္းတက္ျပဖုိ႔ရင္းေတာင္၊
ရင္းစြဲ၊ကလုိင္နဲ႔ျမဴအုိးေတြယူခဲ့စမ္းပါလကြယ္”

“ၾကည့္လည္းလုပ္ပါၾဆာရယ္။အုိၾကီးအုိိမနဲ႔ ထန္းပင္ေပၚမေရာက္ခင္၊ျပဳတ္က်ျပီးမာလကီးယားမွ
ဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေန ဦးမယ္”

သင္းစကားကုိကၽြႏု္ပ္ခြန္းတုံ႔မျပန္ႏုိင္မီမွာပင္၊လူအုပ္ၾကားထဲမွ
တုံခ်ိတံုခ်ိႏွင့့္ထြက္ေပၚလာသူမွာ ကၽြႏု္ပ္ႏွင့္မီးဝင္ မီးထြက္သက္တူရြယ္္တူျဖစ္သူေရႊပင္သားေပၚေအးေပတည္း။
သူ႔အသံမွာအဘုိးၾကီးအုိသံေပါက္ေနေလသည္။

(ေလး)
“တုိ႔ကုိရင္ငဒင္လည္းရြာနဲ႔အဆက္ျပတ္ေနေတာ့၊
ရြာအေၾကာင္းဘာမွမသိေတာ့ပဲကုိး။က်ဳပ္တုိ႔ရြာမွာထန္းသမားေတြ
အားလံုးလုိလုိမေလးရွားမွာဆုိလား၊အုန္းပင္သြားတက္ေနၾကျပီဗ်။
ရင္းေတာင္ရင္းစြဲ၊ကလုိင္တုိ႔ျမဴအုိးတုိ႔ဆုိတာဘယ္မွာလာရွာလုိ႔
ရပါ့မတုန္း။ေနာက္ျပီး..၊ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္မွာသစ္ၾကီးဝါးၾကီးေတြရွားလြန္းလို႔
ထန္းပင္ေတြကုိပ်ဥ္တုိက္ခြဲျပီး၊အိမ္ခင္းအိမ္ကာလုပ္ၾကတာနဲ႔
ထန္းေတာေတြေတာင္ေျပာင္သေလာက္ရွိေနပါပေကာ။
ကုိရင္ထန္းပင္ေပၚတက္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္
လြန္းလုိ႔ထန္းႏုိ႔ေတြေတာင္ေျခာက္ေနျပီမုိ႔၊ဘယ္မွာလာ
ထန္းရည္ရႏိုင္ပါ့မတုန္း”

“ကဲပါေလ။သဟာျဖင့္လည္း…“ေခၚသံ႐ိုက္ဟည္း၊လူလည္းေၾကာ္ျငာ
၊ေခြးဟစ္လူဟစ္၊ခတ္ပစ္ကယ္ေျခာက္ေသာ ခါ၊ ပတတ္ကယ္ ယုန္,ခါ၊ ေတာမွာရွိၾက၊ငံုး,ၾကက္ကယ္ ဖြတ္,ေျမြ၊ဝံပုေလြ၊မေန
ထြက္လာၾက သည္တည့္ေလး။
ဝမ္းသာအားရ၊မယားကတသြယ္၊ဟင္း႐ြက္ဆိုးေကာင္း
၊ေသာင္းေျပာင္းေရာ၍လြယ္၊လင္ကတသြယ္၊ ယုန္ငယ္က စ၊ေတာသတၱဝါ၊ေတြ႔တိုင္းကိုသာ၊အိတ္မွာသာယူ၍ခ်သည္ႏွင့္ေလး”

ဆုိတဲ့အပုိဒ္ကိုသရုပ္ေဖာ္ရေအာင္၊ကုိရင္ေပၚ ေအးသာကေလးေတြေခၚျပီး၊ေတာေျခာက္ဖုိ႔နီးရာေတာအုပ္ဆီလုိက္ခဲ့ၾကေပေတာ့ဗ်ာ”

“ေရာ၊ခက္ပါဘိ။ျမက္ပင္ေတာင္ေကာင္းေကာင္းမေပါက္
ခ်င္ေတာ့တာ။ေတာအုပ္ဆုိေဝလာေဝးေပါ့။ဘယ္ႏွယ္..၊ေတာမရွိပဲ၊
ဖြတ္၊ေျမြ၊ဝံပုေလြ၊ပတတ္၊ယံု၊ခါေတြဆုိတာ ဘယ္မွာလာရွိပါ့မတုန္းဗ်ာ။ကုိရင္နဲ႔ေတာ့ခက္ခ်က္”

ကၽြႏု္ပ္အာေစးမိသက့ဲသုိ႔ရွိ၏။
“သို႔ႏွင့္ေရာက္က၊ခဏေအာင့္လွ်င္၊တံစို႔ထက္ႏွင့္၊ထန္းလ်က္ဖိုမွာကင္၊
ဟင္းအိုးဆူလွ်င္၊အကင္ခတ္ၿပီး အိုးကင္း ႏွင့္ ေလွာ္ ၊ေရႏွင့္ေၾကာ္၊မိုးေမွ်ာ္င႐ုတ္သီးငယ္ႏွင့္ေလး။ႏွီးေဒါင္းလန္းႀကီး၊
ခူးၿပီးေသာခါ၊သမီးႏွင့္သား၊မ်ားလို႔ မဝင္သာ၊ ဒူးတဖက္သာ၊တြန္းကာဖယ္လ်က္၊သူ႔ထက္ငါေလ၊စားေတာ့မည္ေဝ၊
စေပသာလွအုန္းခြက္ကယ္ႏွင့္ ေလး”ဟူေသာအပုိဒ္ကုိေရွ႕ဆက္ရန္၊
ကၽြႏု္ပ္တြင္အင္အားမရွိေတာ့ေခ်။ဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာ
၏ေႏြဦးကားျမဴထလြန္းလွေခ်၏။ေမာင္ဒင္လက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့။

(ငါး)
မည္သုိ႔ပင္ရွိေစကာမူေက်းလက္စာဆုိဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာကုိျဖင့္
၊ေရႊပင္၏အနာဂတ္ရင္ေသြးငယ္မ်ားႏွင့္လက္ပြန္းတတီး
ရွိေစခ်င္သည့္ကၽြႏု္ပ္သည္မဟာဇနကၠထံုးႏွလံုးမူလ်က္ေနာက္ဆံုး
အားထုတ္မွဳကုိျပဳရေတာ့သည္။

“အင္း…၊ျပည္သူ႔အစုိးရတက္လာျပီဆုိေတာ့၊က်ဳပ္တုိ႔ေရႊပင္မွာ
မၾကာခင္ေတာေတြေတာင္ေတြနဲ႔စိန္းလန္းလာေတာ့မွာပါေလ။
အဲဒီအခါမွာသာ ဆရာဆရာမေတြအေနနဲ႔ တပည့္ေတြကုိဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာနဲ႔ေသခ်ာမိတ္ဆက္ေပး လိုက္ၾကေတာ့ဗ်ာ။ဆရာ၊ဆရာမတုိ႔ဝန္ၾကီးပေဒသာရာဇာ
ကုိေတာ့သိပါတယ္ေနာ္”

ကၽြႏု္ပ္ေမးခြန္းအဆံုးတြင္ဆရာ၊ဆရာမတုိ႔ထံမွမရဲတရဲအသံထြက္လာ၏။

“ဒီေက်ာင္းကုိေတာ့ဘယ္ဝန္ၾကီးမွမလာဖူးပါဘူးၾဆာဒင္ရယ္။ေနာက္ျပီး..၊
ပေဒသရာဇာဆုိတာျပဳတ္သြားတဲ့ဝန္ၾကီး လား၊အခုဝန္ၾကီးအသစ္လားၾဆာ”

စိတ္ပ်က္ပ်က္ႏွင့့္ေခါင္းကုိတဗ်င္းဗ်င္းကုတ္မိရာ၊
ကၽြႏု္ပ္၏ေခါင္းမွေဘာက္တုိ႔ပင္တဖြားဖြားက်လာသည္အထိျဖစ္၏။

“ဒါဆုိေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးကုိပဲအားကုိးရေတာ့မွာပဲ။
ဆရာမၾကီးကေတာ့၊ဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာကုိသိမွာပါေနာ္"

“ေပါက္ေပါက္ရွာရွာၾဆာရယ္။က်မျဖင့္အဲဒီနာမည္တခါမွမၾကားဖူးပါဘူး”

“အာ၊ဆရာမၾကီးကလည္း ဝန္ၾကီးပေဒသရာဇာဆုိတာ
မွန္နန္းရာဇဝင္ကုိေရးတဲ့ ဦးကုလားနဲ႔တေခတ္ထဲေလ”

“ဦးကုလားေကာ၊ဦးတရုတ္ေကာက်မမသိပါဘူးရွင္။
က်မကလူတကာကုိလုိက္ျပီးမိတ္ေဆြဖြဲ႔ေနရမလား။
က်မကအပ်ဳိၾကီးရွင့္။ကဲပါၾဆာရယ္။ၾဆာေရာကေလးေတြပါေနပူလွျပီ။
က်မတုိ႔ကေလးေတြေက်ာင္းအပ္တာလက္ခံရဦးမယ္ၾဆာဒင္”

ခဲေလသမွ်သဲေရက်ရေလေသာကၽြႏု္ပ္သည္၊စိတ္ပ်က္ပ်က္ႏွင့္
ဘယ္ဝယ္ေျမာက္ေတာင္သုိ႔ေဖြေယာင္ေမွ်ာ္ၾကည့္မိေလရာ
၊ျမင္ရေလသမွ်ယာခင္းတုိ႔မွာ တံလွ်ပ္တုိ႔ျဖင့္ျပည့္ေန၏။

အညာေနကားပူလွသည္။ကၽြႏု္ပ္၏ေက်ာျပင္မွ စီးက်လာေသာေခၽြးတုိ႔ေၾကာင့္တကိုယ္လံုးယားယံသလုိလုိ
ခံစားလာရသည္။ထုိ႔ထက္..၊ကၽြႏု္ပ္၏တင္ပါးမွာႏွစ္ရွည္လမ်ား
စြဲကပ္ခဲ့ေသာေပြးကြက္တုိ႔ကပုိ၍ဆုိးဆုိးရြားရြား
ယားယံေနသည္ဟုသာထင္မိေလေတာ့၏။ ။



ဤသို႔လွ်င္၊သူမွာေျခြေပလိိမ့္မည္။

 
၂၆။ဧျပီ။၂၀၁၆ေန႔ထုတ္ေစာင့္ၾကည့္ဂ်ာနယ္မွ။ ။

(ေရးထားတာ တလနီးပါးေတာင္ရွိပါေတာ့မယ္။
အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အခုမွေဖာ္ျပႏုိင္ပါတယ္)

ဤသို႔လွ်င္၊သူမွာေျခြေပလိိမ့္မည္။

(မင္းဒင္)

(၁)
ျပည္သူ႔အစုိးရ၊ျပည္သူ႔သမၼတတက္လာျပီဆုိလုိ႔ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ
ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပမယ္။ျပည္သူ႔အစုိးရတက္လာျပီဆုိတုိင္း၊
ဒီမုိကေရစီရျပီဆုိတုိင္းပေဒသာပင္ေျမကေပါက္မလာႏုိင္ဘူးဆုိတာ
ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိကၽြန္ေတာ္ရွင္းခဲ့ခ်င္တယ္။ဟုတ္လား။

ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိလုိ႔ရွိရင္ခင္ဗ်ားတုိ႔စိတ္ထဲမယ္ဒီမုိကေရစီရေတာ့မယ္
ဆုိလုိ႔ရွိရင္(ဟုတ္လား)စိတ္ကူးကဘယ့္ႏွယ့္စိတ္ကူးၾကလဲဆုိရင္
ပေဒသာပင္ၾကီးခ်က္ခ်င္းေပါက္လာေတာ့မလုိ႔ေန႔ခ်င္းညခ်င္းေပါက္
လာေတာ့မလုိ၊ခင္ဗ်ားတုိ႔ ထင္ခဲ့တဲ့လူေတြမ်ားၾကတယ္။(ဟုတ္လား)။

တခ်ဳိ႕ကလည္းပဲ၊ငါတုိ႔ဒီမုိကေရစီရျပီဆုိျပီးေတာ့ဘာလုပ္ခ်င္သလဲ
ဆုိေတာ့ကာ၊ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၊ဟုိတေလာကေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚမွာ
ဖတ္ခဲ့ရတာ၊ဟုိ..၊ဘုရားစူးေစ့ဒီမုိကေရစီေခတ္ကုန္ကာနီး
၊ေရြးေကာက္ျပီးႏုိင္ျပီးစအခ်ိန္ကေပါ့။အဲဒီတုန္းကဆုိလုိ႔ရွိရင္၊

ဒီမုိကေရစီရျပီဆုိျပီးေတာ့၊ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ကုိဦးထုတ္မေဆာင္းပဲ
စီးၾကတယ္။ဒါကုိ ယာဥ္ထိန္းရဲကဖမ္းေတာ့ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚမွာ ဘာေရးသလဲဆုိလုိ႔ရွိရင္… “ဒီမုိကေရစီရလုိ႔ငါတုိ႔အစုိးရတက္လာတဲ့ တေန႔မင္းတုိ႔ရံုးေရွ႕မွာအုပ္စုလုိက္လာစီးျပဦးမယ္”တဲ့။“

အဲသလုိေလသံမ်ဳိးေတြဟာ အေတာ္ခြက်တယ္။
ဒါဟာဒီမုိကေရစီနဲ႔ထုိက္တန္တဲ့စိတ္ဓာတ္မဟုတ္ဘူး။ေပါ့ေပါ့ေနေပါ့ေပါ့စား
၊ေအာက္ေျခလြတ္တဲ့စိတ္ဓာတ္သာျဖစ္တယ္။

ဒီမုိကေရစီစစ္စစ္ဆုိတာ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ဒီမုိကေရစီမဟုတ္ဘူး။ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ဒီမုိကေရစီ မ်ဳိး သာျဖစ္တယ္။(ဟုတ္လား)

ဒီမုိကေရစီေခတ္မွာအခြင့္အေရးေတြပုိရလာတာရွိသလုိ၊
တုိင္းသူျပည္သားလူအမ်ားအေနနဲ႔ေပးဆပ္ရမဲ့တာဝန္ေတြ၊
လုိက္နာရမဲ့စည္းကမ္းေတြရွိလာမွာျဖစ္တယ္။

ကုိယ့္အက်ဳိးစီးပြားအတြက္လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ၊
သမာအာဇီဝျဖစ္ရဲ့လား။ကုိယ္က်င့္တရားေစာင့္ထိန္းမွဳပါရဲ့လား၊
ငါနဲ႔ငါ့ေဆြမ်ဳိးတသုိက္သာေကာင္းစားေရးျဖစ္ေနသလားဆုိတာေသခ်ာ
ဆန္းစစ္ဖုိ႔လုိလိိိမ့္မယ္။ကုိယ္တေယာက္တည္းၾကီးပြားျပီး
တတုိင္းျပည္လံုးေရစုန္ေမ်ာခဲ့တဲ့ဒီမုိကေရစီမ်ဳိးကုိက်ဳပ္မလုိခ်င္ပါဘူး။

(၂)
ဒီမုိကေရစီရပါျပီဆုိတဲ့ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ခင္ဗ်ားတုိ႔ႏုိင္ငံဟာ
ဘယ္အေျခဆုိက္သလဲဆုိတာေလာက္ေတာ့ခင္ဗ်ားတုိ႔ျမင္ေအာင္
ၾကည့္သင့္တယ္။ယူႏုိက္တက္ကင္းဒမ္း၊အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု
လုိ႔ေခၚတဲ့ယူႏုိက္တက္စတိတ္တုိ႔လုိႏုိင္ငံအဆင့္ကုိမဆုိထားနဲ႔၊
က်ဳပ္တုိ႔တုိင္းျပည္ဟာဟုိေခတ္ဟုိအခါတုန္းကမြဲေပ့ဆုိတဲ့
အီသီယိုးပီးယားအဆင့္ကုိေတာင္ဖင္ဖ်ားမမီွႏုိင္ေသးဘူး။

ဒီလုိဘာလုိ႔ျဖစ္ခဲ့သလဲ။(၁၉၄၈)ခုႏွစ္လြတ္လပ္ေရးရခဲ့လုိ႔မွ
(၁၅)ႏွစ္မျပည့္ေသးဘူး။စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းတယ္။
အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔အုပ္္ခ်ဳပ္တယ္။ျမန္မာျပည္ကုိကမၻာၾကီးနဲ႔
အဆက္ျဖတ္လုိက္တယ္။

စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုယ္က်ဳိးအတြက္
ထင္ရာစုိင္းတယ္။(ဟုတ္လား)၁၉၆၂ခုႏွစ္ကေနစျပီးေတာ့ကာ၊
တုိင္းျပည္ကုိႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ေက်ာ္စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔
အုပ္ခ်ဳပ္လုိက္တာ၊ျမန္မာျပည္ဟာမိေအးႏွစ္ခါနာဆုိတဲ့စကားနဲ႔တင္
မလံုေလာက္ေတာ့ပဲ၊မိေအးဆုိတဲ့တုိင္းျပည္ကကဖာဘဝေရာက္သြားျပီ။

မိေအးဟာဖာတန္းမွာေတာင္ေစ်းေကာင္းမရေတာ့တဲ့အေျခဆုိက္သြားေတာ့
တာပဲ။ခင္ဗ်ားတုိ႔မ်က္စိထဲျမင္ၾကည့္ၾကေပါ့ဗ်ာ။ဖာေစ်းကြဲခ်ိန္မွာ
မိေအးမ်က္စိကေလးကလယ္ကလယ္နဲ႔ျဖစ္ေနတဲ့ပံုကုိ။ ဟဲ၊ ဟဲ၊ ဟဲ။

ခင္ဗ်ားတုိ႔ျမင္ေအာင္ျပန္ၾကည့္။ဒီမုိကေရစီေပးလုိက္ပါျပီဆုိျပီး
တတုိင္းျပည္လံုးကေတာင္သူလယ္သမားေတြရဲ့လယ္ယာေတြကုိ
အတင္းအဓမၼသိမ္းတယ္။အခုလတ္တေလာမွာတင္ေရြးေကာက္ပြဲ
ရွဳံးျပီေဟ့လည္းဆုိေရာ၊ရာထူးကဆင္းခါနီးမွာ ဖားကန္႔ လုိေနရာမ်ဳိးမယ္၊အဝီစိထိေအာင္ေျမလွန္ပစ္ခဲ့တယ္။

တရုတ္နယ္စပ္နဲ႔နီးတဲ့ေနရာ ေတြ မယ္၊တရုတ္နဲ႔ေပါင္းျပီးလက္က်န္သစ္ေတာေတြကုိဖုတ္ပူမီးတုိက္
အေျပာင္ရွင္းတယ္။ဝန္ၾကီးဌာနေတြရဲ့ေငြစာရင္းေတြကုိ
ျပားစြန္းအထိကုိက္ေအာင္၊ စာရင္းလိမ္ေတြျပထားရစ္ခဲ့တယ္။

ဒီေတာ့ ဒီမုိကေရစီရလုိက္ပါျပီဆုိတဲ့၊လူထုအစုိးရေပၚလာပါျပီဆုိတဲ့ တုိင္းျပည္ဟာ ကၽြန္စုပ္တဲ့သရက္ေစ့ေလာက္ ေတာင္ မေျပာင္တဲ့အခြံခ်ည္းက်န္ခဲ့တဲ့တုိင္းျပည္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ေကာင္းေကာင္းၾကီးသေဘာေပါက္ဖုိ႔လုိလိိမ့္ မယ္။(ဟုတ္လား)။

ဒါေၾကာင့္လက္ရွိဒီမုိကေရစီေခတ္အေျပာင္းအလဲမွာအခြင့္အေရးထက္တာဝန္ေတြအမ်ားၾကီးပုိလာမယ္ဆုိတာ ကုိသတိခ်ပ္ၾကပါ။

(၃)
က်ဳပ္တုိ႔ျမန္မာေတြမယ္ေသာက္က်င့္တခုရွိတယ္။မႏၱေလး ဘက္မယ္ျမန္မာေနရွင္နယ္လိဂ္ဆုိလား။ေဘာလံုးအသင္းႏွစ္သင္း
ကန္ၾကတာက်ဳပ္သြားၾကည့္ဖူးတယ္။အစပုိင္းေတာ့ အၾကိတ္အနယ္ကန္ၾကတာပဲ။ကန္ၾကတာပဲ။

အဲ..၊ ကိုယ္က တဂုိးႏွစ္ဂုိးေလာက္အသာစီးရေနျပီဆုိရင္၊
ကိုယ္ေတာ္ေတြက တယ္အားမစုိက္ခ်င္ၾကေတာ့ဘူး။ငါႏုိင္မွာ ပါပဲကြာဆုိတဲ့အခ်ဳိးနဲ႔ေလွ်ာ့ကန္တယ္။ဘဝင္ျမင့္တာ၊ၾကြားတာ၊ၾကြားတာ။

အဲဒီအခ်ိန္မ်ဳိးမွာတဖက္အသင္းက အားၾကိဳးမာန္တက္ကန္ျပီးေခ်ပဂုိးေတြေကာ၊အႏုိင္ဂုိးေတြပါ
ထပ္ကန္သြင္း လုိက္တာေနာက္ဆံုးေတာ့ မရွဳမလွရွဳံးေတာ့တာပဲ။ဒီေတာ့ရွဳံးတဲ့အသင္းရဲ့ပရိသတ္က ဘာလုပ္ၾကသလဲ။

ကုိယ့္အ သင္းရွဳံးတာမေက်နပ္လုိ႔ဆုိျပီး၊ေျပာင္းဖူးရုိးေတြ ၊ေရသန္႔ဘူးေတြနဲ႔ေဘာလံုးကြင္းထဲကုိလွမ္းပစ္တယ္။
ပါးစပ္ကလည္းမုိက္မုိက္ရုိင္းရုိင္းေအာ္ဟစ္ဆဲဆုိၾကတယ္။
ဒါတင္မကေသးဘူး။ေဘာလံုးပြဲၾကည့္စင္ကထုိင္ခံုေတြကုိရုိက္ခ်ဳိး ပစ္တယ္။ဖ်က္ဆီးပစ္တယ္။ဒါမ်ဳိးေတြကုိျမန္မာ့ေဘာလံုးပြဲရာဇဝင္
မွာျပန္ၾကည့္ရင္အမ်ားၾကီးေတြ႔လိိမ့္မယ္။

တခ်ဳိ႕ပြဲေတြမွာလည္း ပြဲအစမွာ ၾကိဳးၾကိဳးစားစားေတာ့ကစားပါရဲ့။ဒါေပမဲ့မထင္မွတ္ပဲ၊ကုိယ့္အသင္းဘက္ကုိ
တဂုိး ႏွစ္ဂုိးေလာက္အသြင္းခံရျပီဆုိရင္၊ငါေတာ့ ရွဳံးမွာပါပဲကြာဆုိျပီး၊လူခ်တယ္။ညစ္တာညစ္တာ။ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြစိတ္ ထက္သေလးဘာေလးနဲ႔၊တလြဲဆံပင္ေကာင္းတယ္ဆုိတဲ့စကားဟာ
ဒီေနရာမွာသံုးဖုိ႔ထားတာပဲ။(ဟုတ္လား)

ဒီလုိစိတ္ဓာတ္နဲ႔အျပဳအမူမ်ဳိးဟာဒီမုိကေရစီနဲ႔ထုိက္တန္တဲ့
စိတ္ဓာတ္မဟုတ္ဘူး။စစ္ကၽြန္ျဖစ္မဲ့စိတ္ဓာတ္၊ကၽြန္စိတ္ဓာတ္၊
ကၽြန္သေဘာက္ဘဝနဲ႔သာတန္တဲ့စိတ္ဓာတ္။ဒါဟာဒီမုိကေရစီမဟုတ္ဘူး။
ရမ္းကားမွဳမွ်သာျဖစ္တယ္။

ေနာက္တခုကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက၊အာဏာရွင္ေခတ္တုန္းက
တုိင္းျပည္ကုိကာကြယ္ဖုိ႔တာဝန္ကုိအာဏာရွင္ေတြကသာျပဌာန္း
ဖန္တီးခဲ့တယ္။ဒီေတာ့လူထုကလည္းအေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္နဲ႔
တုိင္းျပည္ကုိငါတုိ႔ကာကြယ္စရာမလုိပါဘူးေလဆုိျပီး
၊ေဘာ္ေၾကာ့ေနခ်င္ၾကတယ္။

ဒီေတာ့ဘာျဖစ္လာသလဲ။စစ္တပ္ကုိတုိင္းျပည္ထူေထာင္ဖုိ႔
အသံုးမခ်ဘူး။ကုိယ္လူမ်ဳိးကိုယ့္တုိင္းျပည္ကုိဖိႏွိပ္ဖုိ႔၊
ကုိယ့္တပ္ကုိယ္နင္းဖုိ႔၊ေနရာေတြမွာအာဏာရွင္ေတြစိတ္တုိင္းက်
အသံုးခ်ခံရတယ္။ဒီဒဏ္ကုိခင္ဗ်ားတုိ႔ေက်ာေကာ့ေနေအာင္ခံရတယ္။

ဒီေတာ့ကာ၊တကယ့္ဒီမုိကေရစီစစ္စစ္က်င့္သံုးတဲ့ေခတ္ေရာက္ျပီ
ဆုိလုိ႔ရွိရင္၊တုိင္းျပည္ကာကြယ္ေရးဟာ၊ႏုိင္ငံသားအားလံုးရဲ့
တာဝန္သာျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္တုိင္းျပည္မွာအရြယ္ေရာက္တဲ့သူတုိင္း၊က်န္းမာတဲ့သူတုိင္း၊
စစ္ထဲမဝင္မေနရဥပေဒေတြျပဌာန္းျပီးလုပ္တန္လုပ္ရလိမ့္မယ္။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ဖာသာတုိက္ခ်င္ခ်င္၊မတုိက္ခ်င္ခ်င္၊တိုက္ကုိတုိက္ရမယ္။

ဒါဟာဒီမုိကေရစီႏိုင္ငံေတြရဲ့က်င့္ထံုးပဲ။ႏုိင္ငံသားတုိင္း
စစ္ပညာတတ္ထားပါမွ၊ကုိယ့္တုိင္းျပည္ကုိယ့္ႏုိင္ငံကုိကာကြယ္လုိစိတ္ရွိပါမွ၊
ငါစစ္သားကြဆုိျပီးလူနဲ႔လူခ်င္းလူဝါးျပန္ဝခ်င္တဲ့စနစ္ၾကီးကုိ
အျပီးတုိင္ေျမျမွဳပ္သျဂၤဳဟ္ႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။

(၄)
အခုျပည္သူ႔အစုိးရ၊ျပည္သူ႔သမၼတျဖစ္လာျပီဆုိတဲ့အခ်ိန္ဟာ၊
တုိင္းသူျပည္သားေတြရဲ့ပူးေပါင္းပါဝင္ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ သိပ္ကုိအေရးၾကီးတယ္။လူထုရဲ့အားမပါပဲနဲ႔ေတာ့၊
ဘာျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကိုမွလုပ္ႏုိင္ၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။

တုိင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ျပည္သူလူထုညီညြတ္ေရး။
(စားဖားေတြညီညြတ္တာက်ဳပ္မလုိခ်င္ပါဘူး)။

အဲဒီညီညြတ္ေရးႏွစ္ခုမရွိလုိ႔ကေတာ့ဘယ္အစုိးရတက္တက္၊
ဘယ္ပါတီတက္တက္ဖာသည္လုိတုိင္းျပည္ျဖစ္ေနဦးမွာပဲ။
ရင္ၾကားေစ့တယ္ရင္ၾကားေစ့တယ္ဆုိျပီးစားဖားေတြရင္ၾကားေစ့တာ
က်ဳပ္မလုိခ်င္ပါဘူး။

ခင္ဗ်ားတုိ႔က်ဳပ္တုိ႔တုိင္းျပည္ကုိကုိးရီးယားလုိျဖစ္ခ်င္သလား။
နိပြန္လုိ႔ေခၚတဲ့ဂ်ပန္ႏုိင္ငံလုိျဖစ္ခ်င္သလား။အေမရိကန္လုိပဲျဖစ္ခ်င္သလား။
အဂၤလန္လုိျဖစ္ခ်င္သလား၊ဂ်ာမဏီလိုျဖစ္ခ်င္သလား။

သူမ်ားႏုိင္ငံေတြေျခတလွမ္းလွမ္းရင္က်ဳပ္တုိ႔က၊ေလးငါးဆယ္လွမ္း
အလွမ္းႏွစ္ဆယ္တန္္သည္၊လွမ္းႏုိင္ပါမွ၊ျပဲေနေအာင္ကုန္းရုန္းျပီး
အလုပ္လုပ္ႏုိင္ကာမွ၊တန္ကာက်လိမ့္မယ္။အလုပ္မလုပ္ပဲနဲ႔ေတာ့
ပေဒသာပင္ေျမကေပါက္မလာႏုိင္ဘူး။တုိးတက္ၾကီးပြားတဲ့၊
သာယာဝေျပာတဲ့တုိင္းျပည္မျဖစ္လာႏိုင္ဘူး။ကမၻာ့အလယ္မွာ
သိကၡာရွိတဲ့လူမ်ဳိးအျဖစ္ဘယ္ေသာအခါမွမရပ္ တည္ႏုိင္ဘူး။

တုိင္းျပည္ကုိခ်စ္လွပါခ်ည့္ရဲ့လုိ႔အသံကုန္ဟစ္ျပီးေလွၾကံဳစီးခ်င္တဲ့
စိတ္မေဖ်ာက္ႏုိင္လုိ႔ကေတာ့ဒီေန႔ဒီမုိကေရစီရ၊ နက္ဖန္စစ္တပ္က အာဏာျပန္သိမ္းျပီးစစ္ကၽြန္ဘဝ၊ႏုိင္ရာစားလုပ္တတ္တဲ့
စစ္ဖိနပ္ရဲ့ေအာက္ ကုိျပန္ေရာက္သြားပါပဲ၊
ကုိယ့္လည္ပင္းကုိယ္ၾကိဳးကြင္းတပ္သလုိျဖစ္ေနမွာပဲဆုိတာ
ခင္ဗ်ားတုိ႔ျမဲျမဲၾကီးမွတ္ေစခ်င္တယ္။

က်ဳပ္တုိ႔လူမ်ဳိးကေနရာတကာမွာဗရမ္းဗတာႏုိင္တယ္။စည္းကမ္းမဲ့တယ္။
အမွဳိက္ကုိေတြ႔ရာပစ္တယ္။ကြမ္းတံေထြးကကုိေနရာတကာမွာ
ဗ်စ္ကနဲ၊ဗ်စ္ကနဲေထြးတယ္။အလွည့္က်ေစာင့္ရတဲ့ရံုးဌာနေတြမွာ
တန္းမစီခ်င္ဘူး။အခြင့္ထူးခံခ်င္တယ္။ေရသာခုိခ်င္တဲ့ေပါ့ေပါ့ေနေပါ့ေပါ့စား
စိတ္ဓာတ္ကုိမေဖ်ာက္ႏုိင္ၾကဘူး။

အခုျမန္မာျပည္မယ္၊ခင္ဗ်ားတုိ႔အရည္မရအဖတ္မရစားေနၾကတဲ့၊
ကြမ္းယာေတြထဲမွာထည့္ရတဲ့ကြမ္းစားေဆးေတြဘယ္ကလာသလဲ။
အိႏၵိယကလာတယ္။ျမန္မာတျပည္လံုးကြမ္းစားတဲ့အတုိင္းအတာ
အရဆုိရင္၊အေမရိကန္ေဒၚလာသန္းခ်ီတဲ့ကြမ္းစားေဆးေတြ
အိႏၵိယကဝယ္ရတယ္။ဆီ္မပါရင္မစားတတ္ပါဘူးဆုိျပီး
ဘံုးေဘာလေအာသံုးေနၾကတဲ့ဆီေတြဟာ ဘယ္ကလာသလဲ။မေလးရွားကေနလာတယ္။
ယုိးဒယားလုိ႔ေခၚတဲ့ထုိင္းႏုိင္ငံကေနလာတယ္ ။

ဒီေတာ့ကာက်ဳပ္တုိ႔ဟာဒီမုိကေရစီရဲ့အရသာကုိခံစားစံစားႏိုင္ၾကဖုိ႔ဆုိရင္၊အတတ္ႏုိင္ဆံုးျခိဳးျခံေခၽြတာၾကဖုိ႔လုိတယ္။အမ်ားၾကီးစည္းကမ္းရွိဖုိ႔လုိတယ္။

(၅)
အဖက္ဖက္ကခၽြတ္ျခံဳက်ေနတဲ့က်ဳပ္တုိ႔ႏိုင္ငံျပည္လည္ထူေထာင္ေရး
အတြက္၊ေခတ္မီစုိက္ပ်ဳိးေရးစနစ္ေတြက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔သံုးႏုိင္ဖုိ႔
လုိတယ္။လယ္လုပ္သူလယ္ပုိင္ေစရမယ္။ေခတ္စနစ္နဲ႔မညီတဲ့
ပညာေရးစနစ္ေတြကုိျပင္ရမယ္။တတုိင္းျပည္လံုးလွ်ပ္စစ္မီးလင္းျပီး၊
အေသးစားအိမ္တြင္းမွဳလုပ္ငန္းေတြတတုိင္းျပည္လံုးမွာဖြံ႔ံျဖိဳးလာဖုိ႔လုိ တယ္။ဒါမွသာ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ကေနထြက္တဲ့သီးႏွံနဲ႔သယံဇာေတြကုိ ကမၻာ့ေစ်းကြက္တင္ႏုိင္ျပီး၊တမ်ဳိးသားလံုးရဲ့ စားဝတ္ေနေရး ဖူလံုလာမယ္။ဒါေတာင္အၾကမ္းဖ်ဥ္းသေဘာပဲရွိေသးတယ္။

လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမွဳေတြ၊အက်င့္ပ်က္ျခစားမွဳေတြအစရွိသည္ျဖင
ပဳျပင္ရမဲ့အပုိင္းေတြမေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ရွိမယ္။

ဒီလုိျပဳျပင္ဖုိ႔ခင္ဗ်ားတုိ႔လူထုတစ္ရပ္လံုးတာဝန္သိသိ၊စည္းကမ္းရွိရွိ၊
ခါးေတာင္းက်ဳိက္မျဖဳတ္စတမ္းပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔လုိတယ္။
ကိုယ့္အသိစိတ္ဓာတ္နဲ႔ကုိယ္၊ကိုယ္ထူကုိယ္ထတဲ့လူထုအားကုိ
အမ်ားၾကီး လုိတယ္။

အခုတက္လာတဲ့အစုိးရဟာအရင္အာဏာရွင္အစုိးရေတြလို၊
ရာထူးေနရာေတြကုိဖက္တြယ္ထားမဲ့သူေတြလား၊
ျပည္သူလူထုမၾကည္ျဖဴရင္မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ျပီး
တြယ္ကပ္ေနမဲ့သူေတြလား။

သူတုိ႔ဟာ တုိင္းျပည္အက်ဳိးကုိ တကယ္သယ္ပုိးႏုိင္၏။မႏုိင္၏ ဆုိတာေလးငါးဆယ္ႏွစ္တန္သည္အျပဳသေဘာနဲ႔ေဝဖန္ေစာင့္ၾကည့္ၾကပါ။
တတုိင္းျပည္လံုးကလည္းတာဝန္သိသိပူးေပါင္း့ပါဝင္အားျဖည့္ၾကပါ။

ဒီေတာ့နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔က်ဳပ္ေျပာခ်င္တာက၊ကုိယ့္တုိင္းျပည္
အမွန္တကယ္ၾကီးပြားခ်မ္းသာခ်င္ရင္၊ဒီမုိကေရစီရဲ့အႏွစ္သာရကုိ
ခံစားႏိုင္ဖုိ႔ဆုိရင္၊ခင္ဗ်ားတုိ႔မွာအရုိးစြဲေနတဲ့အက်င့္ဆုိးေတြ
အက်င့္ေဟာင္းေတြခင္ဗ်ားတုိ႔ေစာက္က်င့္ေတြကုိျပင္ၾကဖုိ႔လုိျပီ
ဆုိတာကုိ၊က်ဳပ္ဒီေန႔ေျပာခဲ့ခ်င္တယ္။